Trailer della canzone (30 s)
Il passaggio più intenso della canzone, con la scheda WeavyAudio: 30 secondi. Apri la pagina del video
Informazioni su Ostatni tramwaj do świtu III
«Ostatni tramwaj do świtu III» è una canzone nostalgica di genere lo-fi, di Luka (114 BPM, re minore, 3:18, cantato in polacco). Questo brano fa parte del catalogo di WeavyAudio ed è con licenza per la diffusione in caffè, ristoranti, palestre, negozi e altri locali.
Altro: musica lo-fi senza royalty aggiuntive. Altro per atmosfera: nostalgica. Ottenga una licenza per il suo locale.
Crediti
- Artista
- Luka
- Genere
- Lo-Fi
- Atmosfera
- Nostalgica
- Tempo
- 114 BPM
- Tonalità
- re minore
- Durata
- 3:18
- Voce
- polacco
- Licenza
- Con licenza per i locali
Parole chiave
- Synth-Pop
- nostalgic
- bittersweet
- driving energy
- analog retro pop
- DX7 bells
- gated snare
- pulsing synth bass
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 114 BPM
- D minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Aggiunto 1 mese fa · 19/09/2026 · con licenza per la diffusione nei locali
Testi· seguono l’audio
Ostatni tramwaj do świtu III – testo
Verse
Siadam za kółkiem, dwudziesta trzecia pięć,
dwadzieścia lat rąk na tej samej kierownicy.
Szyny błyszczą jak srebrny szew na starej ranie,
mgła kładzie się nisko, jak zdjęty koc na ganku.
Kasownik chrypi, sygnalizacja mruga,
przystanek Fabryczna, nikt już tu nie czeka.
Dyspozytor melduje: kurs ostatni, panie kierowco,
jutro ktoś młodszy wsiądzie na to miejsce.
Pre-Chorus
Co zrobię z rękami, gdy puszczę ten drążek?
Gdzie schowam się, kiedy zgaśnie to światło?
Trzydzieści lat miasta zmieściło się w oknie,
czy starczy mi ciszy, żeby przeżyć to jutro?
Chorus
Ostatni tramwaj do świtu
wiezie mnie sam przez miasto z betonu i mgły.
Ostatni tramwaj do świtu
zna każdy przystanek, gdzie zostały już tylko sny.
Szyny śpiewają w rytmie mijających lat,
ostatni tramwaj do świtu.
Verse
Pamiętam parę w drzwiach, wysiadła w deszczu bez słowa,
on biegł za nią przez kałuże, zgubił but na peronie.
Pamiętam starą w chustce, co liczyła bilety,
jakby liczyła dni do końca kolejki po chleb.
Telewizor Zefir świecił w oknie na Grabowej,
gasł, kiedy mijałem, jak zgaszona zapałka.
Portier w budce spał, zegar Cyklop stawał,
a ja jechałem dalej, sam, w tę samą stronę.
Pre-Chorus
Co zrobię z rękami, gdy puszczę ten drążek?
Gdzie schowam się, kiedy zgaśnie to światło?
Trzydzieści lat miasta zmieściło
Dal catalogo
Anche su WeavyAudio
Versioni di questa canzone
- Ostatni tramwaj do świtu III (questa registrazione)
- Ostatni tramwaj do świtu III (versione 2)
