Τρέιλερ τραγουδιού (30 δλ.)
Το πιο δυνατό απόσπασμα του τραγουδιού, με την κάρτα WeavyAudio: 30 δευτερόλεπτα. Άνοιγμα της σελίδας του βίντεο
Σχετικά με το Ostatni tramwaj do świtu III
Το «Ostatni tramwaj do świtu III» είναι ένα νοσταλγικό τραγούδι στο είδος lo-fi, από Luka (114 BPM, ρε ελάσσονα, 3:18, τραγουδισμένο στα πολωνικά). Αυτό το τραγούδι ανήκει στον κατάλογο του WeavyAudio και έχει άδεια αναπαραγωγής σε καφετέριες, εστιατόρια, γυμναστήρια, καταστήματα και άλλους επαγγελματικούς χώρους.
Περισσότερα: lo-fi μουσική χωρίς επιπλέον δικαιώματα. Περισσότερα ανά ατμόσφαιρα: νοσταλγικό. Άδεια για τον χώρο σας.
Συντελεστές
- Καλλιτέχνης
- Luka
- Είδος
- Lo-Fi
- Ατμόσφαιρα
- Νοσταλγικό
- Τέμπο
- 114 BPM
- Τονικότητα
- ρε ελάσσονα
- Διάρκεια
- 3:18
- Φωνή
- Πολωνικά
- Άδεια
- Με άδεια για επαγγελματικούς χώρους
Λέξεις-κλειδιά
- Synth-Pop
- nostalgic
- bittersweet
- driving energy
- analog retro pop
- DX7 bells
- gated snare
- pulsing synth bass
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 114 BPM
- D minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Προστέθηκε πριν από 1 μήνα · 19/9/2026 · με άδεια για χρήση σε επαγγελματικούς χώρους
Στίχοι· ακολουθούν τον ήχο
Ostatni tramwaj do świtu III – στίχοι
Verse
Siadam za kółkiem, dwudziesta trzecia pięć,
dwadzieścia lat rąk na tej samej kierownicy.
Szyny błyszczą jak srebrny szew na starej ranie,
mgła kładzie się nisko, jak zdjęty koc na ganku.
Kasownik chrypi, sygnalizacja mruga,
przystanek Fabryczna, nikt już tu nie czeka.
Dyspozytor melduje: kurs ostatni, panie kierowco,
jutro ktoś młodszy wsiądzie na to miejsce.
Pre-Chorus
Co zrobię z rękami, gdy puszczę ten drążek?
Gdzie schowam się, kiedy zgaśnie to światło?
Trzydzieści lat miasta zmieściło się w oknie,
czy starczy mi ciszy, żeby przeżyć to jutro?
Chorus
Ostatni tramwaj do świtu
wiezie mnie sam przez miasto z betonu i mgły.
Ostatni tramwaj do świtu
zna każdy przystanek, gdzie zostały już tylko sny.
Szyny śpiewają w rytmie mijających lat,
ostatni tramwaj do świtu.
Verse
Pamiętam parę w drzwiach, wysiadła w deszczu bez słowa,
on biegł za nią przez kałuże, zgubił but na peronie.
Pamiętam starą w chustce, co liczyła bilety,
jakby liczyła dni do końca kolejki po chleb.
Telewizor Zefir świecił w oknie na Grabowej,
gasł, kiedy mijałem, jak zgaszona zapałka.
Portier w budce spał, zegar Cyklop stawał,
a ja jechałem dalej, sam, w tę samą stronę.
Pre-Chorus
Co zrobię z rękami, gdy puszczę ten drążek?
Gdzie schowam się, kiedy zgaśnie to światło?
Trzydzieści lat miasta zmieściło
Από τον κατάλογο
Επίσης στο WeavyAudio
Εκδόσεις αυτού του τραγουδιού
- Ostatni tramwaj do świtu III (αυτή η ηχογράφηση)
- Ostatni tramwaj do świtu III (έκδοση 2)
