Kolacja o północy (versie 2)

Intro

Neon miga, dwunasta wybija, stolik przy oknie

Blitz Storm, znów tu siadam, gdzie miasto się nie budzi

Verse

Para nad talerzem, frytki skwierczą na blasze

Stolik przy szybie, za szybą neony piszą nasze

Kelnerka zna numer, sos czosnkowy, cisza jak humor

Zamawiam jak zawsze, w kieszeni chowam wczorajszy tumult

Kurtka na krześle, klucze brzęczą jak refren w tornistrze

Miasto zasypia, ja budzę się w tym samym bistro

Stary neon "Rubin" świeci czerwienią jak rana

Siadam sam, choć czuję, że sala nie jest pusta od rana

Duchy kolegów z bloku, śmiech w dymie papierosa

Order ten sam co dawniej, zmieniła się tylko trasa

Szklanka się poci jak ja się pociłem kiedyś na scenie

Teraz chłodzę emocje, liczę zyski i wspomnienia

Kucharz mruga przez okienko, wie, że wracam tu zawsze

Bo o północy najciszej mówię prawdę najjaśniej

Zegar na ścianie tyka wolniej niż mój stary bit

Wracam z trasy, zostawiam w torbie cały ten zysk

Chorus

Kolacja o północy, stolik, cisza gra

Neon w szybie płonie, tu wraca każdy dzień

Sos i dym, i wspomnienia, talerz pełen snów

Kolacja o północy, tu jestem znów

Verse

Trzecia w mieście, taksówkarz czeka, silnik mruczy jak bas