Songtrailer (30 s)
Het krachtigste fragment van het nummer, met de WeavyAudio-kaart: 30 seconden. De videopagina openen
Over Kolejka po marzenia (versie 2)
«Kolejka po marzenia (versie 2)» is een nostalgische song in het genre lo-fi, van Luka (116 BPM, A-mineur, 3:27, gezongen in het Pools). Dit nummer maakt deel uit van de catalogus van WeavyAudio en is gelicentieerd voor weergave in koffiebars, restaurants, sportscholen, winkels en andere locaties.
Meer: lo-fimuziek zonder extra royalty’s. Meer op sfeer: nostalgisch. Licentie voor uw locatie.
Credits
- Artiest
- Luka
- Genre
- Lo-Fi
- Sfeer
- Nostalgisch
- Tempo
- 116 BPM
- Toonsoort
- A-mineur
- Duur
- 3:27
- Zang
- Pools
- Licentie
- Gelicentieerd voor locaties
Trefwoorden
- Synth-Pop
- wistful
- earnest
- retro pulse
- 80s synth-pop
- warm analog polysynth chords
- LinnDrum machine
- chorused bass
- arpeggiated synth
- clean guitar
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 116 BPM
- A minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Toegevoegd 1 maand geleden · 19-9-2026 · gelicentieerd voor gebruik op locatie
Songtekst· volgt de audio
Kolejka po marzenia (versie 2) – songtekst
Verse
Piąta rano, blok śpi, para z ust jak dym z komina,
na nadgarstku numer sto trzydzieści trzy, tuszem, cyna.
Ojciec pilnuje miejsca, matka trzyma termos w dłoni,
"Diament czterysta jeden" - telewizor, co nas goni.
Sznur ludzi wzdłuż muru, jak korale z tandety,
ktoś sprzedaje miejsce, ktoś się kłóci o metry.
Zegar na wieży bije szóstą, drzwi jeszcze zamknięte,
ja liczę cyfry na skórze, zanim zblakną, zdjęte.
Pre-Chorus
Czy ten numer coś znaczy, gdy tusz spływa z ręki?
Czy kolejka to droga, czy tylko udręka?
Stoimy tu od nocy, po coś, co ma imię,
ale nikt nie wie pewnie, czy to marzenie, czy zima.
Chorus
Stoimy w kolejce po marzenia,
tusz na skórze, cyfry bez znaczenia.
Może kupimy coś, co szczęściem się wydaje,
kolejka po marzenia nigdy końca nie ma.
Verse
Dziewczyna z przodu, numer sto trzydzieści dwa przy dłoni,
śmieje się do szyby, choć mróz policzki goni.
Mówi: "spotkamy się w środku, gdzie stoją telewizory",
ale drzwi się otwierają i nikt nie pyta, kto jest który.
Tłum nas rozdziela, jak rzeka koryto zmienia,
gubię jej numer w tłumie, zostaje tylko wspomnienie.
Kupiłem "Diamenta", stoi w kącie, ekran już nie świeci,
a ja wciąż szukam twarzy sprzed czterdziestu lat, jak dzieci.
Pre-Chorus
Czy ten numer coś znaczy, gdy tusz spływa z ręki?
Czy kolejka to droga, czy tylko udręka?
Stoimy tu od nocy, po coś, co ma imię,
ale nikt nie wie pewnie, czy to marzenie, czy zima.
Chorus
Stoimy w kolejce po marzenia,
tusz na skórze, cyfry bez znaczenia.
Może kupimy coś, co szczęściem się wydaje,
kolejka po marzenia nigdy końca nie ma.
Bridge
Dziś na miejscu sklepu parking, beton zamiast szyby,
numer sto trzydzieści trzy - już nikt nie pyta, czy się liczy.
Ale czasem w nocy budzę się i czuję tusz na skórze,
i wiem, że wciąż tam stoję, w tej samej długiej kolejce.
Chorus
Stoimy w kolejce po marzenia,
tusz na skórze, cyfry bez znaczenia.
Może kupimy coś, co szczę
Uit de catalogus
Ook op WeavyAudio
Versies van dit nummer
- Kolejka po marzenia
- Kolejka po marzenia (versie 2) (deze opname)
