Τρέιλερ τραγουδιού (30 δλ.)
Το πιο δυνατό απόσπασμα του τραγουδιού, με την κάρτα WeavyAudio: 30 δευτερόλεπτα. Άνοιγμα της σελίδας του βίντεο
Σχετικά με το Kolejka po marzenia (έκδοση 2)
Το «Kolejka po marzenia (έκδοση 2)» είναι ένα νοσταλγικό τραγούδι στο είδος lo-fi, από Luka (116 BPM, λα ελάσσονα, 3:27, τραγουδισμένο στα πολωνικά). Αυτό το τραγούδι ανήκει στον κατάλογο του WeavyAudio και έχει άδεια αναπαραγωγής σε καφετέριες, εστιατόρια, γυμναστήρια, καταστήματα και άλλους επαγγελματικούς χώρους.
Περισσότερα: lo-fi μουσική χωρίς επιπλέον δικαιώματα. Περισσότερα ανά ατμόσφαιρα: νοσταλγικό. Άδεια για τον χώρο σας.
Συντελεστές
- Καλλιτέχνης
- Luka
- Είδος
- Lo-Fi
- Ατμόσφαιρα
- Νοσταλγικό
- Τέμπο
- 116 BPM
- Τονικότητα
- λα ελάσσονα
- Διάρκεια
- 3:27
- Φωνή
- Πολωνικά
- Άδεια
- Με άδεια για επαγγελματικούς χώρους
Λέξεις-κλειδιά
- Synth-Pop
- wistful
- earnest
- retro pulse
- 80s synth-pop
- warm analog polysynth chords
- LinnDrum machine
- chorused bass
- arpeggiated synth
- clean guitar
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 116 BPM
- A minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Προστέθηκε πριν από 1 μήνα · 19/9/2026 · με άδεια για χρήση σε επαγγελματικούς χώρους
Στίχοι· ακολουθούν τον ήχο
Kolejka po marzenia (έκδοση 2) – στίχοι
Verse
Piąta rano, blok śpi, para z ust jak dym z komina,
na nadgarstku numer sto trzydzieści trzy, tuszem, cyna.
Ojciec pilnuje miejsca, matka trzyma termos w dłoni,
"Diament czterysta jeden" - telewizor, co nas goni.
Sznur ludzi wzdłuż muru, jak korale z tandety,
ktoś sprzedaje miejsce, ktoś się kłóci o metry.
Zegar na wieży bije szóstą, drzwi jeszcze zamknięte,
ja liczę cyfry na skórze, zanim zblakną, zdjęte.
Pre-Chorus
Czy ten numer coś znaczy, gdy tusz spływa z ręki?
Czy kolejka to droga, czy tylko udręka?
Stoimy tu od nocy, po coś, co ma imię,
ale nikt nie wie pewnie, czy to marzenie, czy zima.
Chorus
Stoimy w kolejce po marzenia,
tusz na skórze, cyfry bez znaczenia.
Może kupimy coś, co szczęściem się wydaje,
kolejka po marzenia nigdy końca nie ma.
Verse
Dziewczyna z przodu, numer sto trzydzieści dwa przy dłoni,
śmieje się do szyby, choć mróz policzki goni.
Mówi: "spotkamy się w środku, gdzie stoją telewizory",
ale drzwi się otwierają i nikt nie pyta, kto jest który.
Tłum nas rozdziela, jak rzeka koryto zmienia,
gubię jej numer w tłumie, zostaje tylko wspomnienie.
Kupiłem "Diamenta", stoi w kącie, ekran już nie świeci,
a ja wciąż szukam twarzy sprzed czterdziestu lat, jak dzieci.
Pre-Chorus
Czy ten numer coś znaczy, gdy tusz spływa z ręki?
Czy kolejka to droga, czy tylko udręka?
Stoimy tu od nocy, po coś, co ma imię,
ale nikt nie wie pewnie, czy to marzenie, czy zima.
Chorus
Stoimy w kolejce po marzenia,
tusz na skórze, cyfry bez znaczenia.
Może kupimy coś, co szczęściem się wydaje,
kolejka po marzenia nigdy końca nie ma.
Bridge
Dziś na miejscu sklepu parking, beton zamiast szyby,
numer sto trzydzieści trzy - już nikt nie pyta, czy się liczy.
Ale czasem w nocy budzę się i czuję tusz na skórze,
i wiem, że wciąż tam stoję, w tej samej długiej kolejce.
Chorus
Stoimy w kolejce po marzenia,
tusz na skórze, cyfry bez znaczenia.
Może kupimy coś, co szczę
Από τον κατάλογο
Επίσης στο WeavyAudio
Εκδόσεις αυτού του τραγουδιού
- Kolejka po marzenia
- Kolejka po marzenia (έκδοση 2) (αυτή η ηχογράφηση)
