Crimson Static (versie 2)

Intro

Czerwień na szybie, radio łapie szum

Ekipa w ciemności, jeden puls, jeden dług

Crimson static płynie w żyłach jak kod

Nikt nie zostaje sam, taki mamy plot

Verse

Blok trzynasty, klatka pachnie benzyną i dymem

Ekipa czeka w cieniu, liczy gwiazdy za szybą

Czerwone światło z anteny, static w oknach jak krew

Nikt nie pyta o powód, każdy zna mój adres, mój śpiew

Bracia z bloku noszą blizny jak medale za wierność

Nie sprzedam żadnej twarzy, choćby waliła cała pewność

Telefon dzwoni o trzeciej, głos w słuchawce drży jak druty

Wiem, że przyjadą po mnie, choćby lało jak z rury

Neonowy szyld nad sklepem miga crimson, czerwień jak sygnał

Static w radiu łapie kod, który tylko my rozumiemy

Chodnik pęka pod butami, echo kroków jak refren

Zaufanie tu jest walutą, cięższe niż każdy sejf

Widziałem, jak brat oddawał ostatnią kurtkę w mrozie

Nikt nie zostaje w tyle, taki mamy zapis we krwi

Czerwień na niebie o świcie, static cichnie jak modlitwa

Jedna krew, jedna ulica, to nie hasło, to jest bitwa

Hook

Crimson static, krew i szum w głośnikach gra

Ekipa moja, jedna krew, jedna gra

Nie zostawiam nikogo, taki mam kod

Crimson static, to jest nasz świat, nasz plot

Verse

Piąta rano, para z rynny jak oddech miasta

Pusty magazynek w kieszeni, ale ekipa nie zna strachu

Dzielimy chleb na pół, choć nikt nie ma pełnej miski

Static w kablu przerywa się, jak nasze nerwy bliskie

Kiedyś Gruby wziął cios, co był dla mnie przeznaczony

Do dziś noszę ten dług, jak bliznę wypaloną

Miasto liczy nas w cieniach, radar łapie każdy krok

Ale my nie w rejestrach, my jesteśmy poza czas

Czerwone światło pulsuje jak serce pod żebrem

Static w słuchawce mówi więcej niż niejedno wyznanie

Nie liczę na obietnice pisane po ciemku w barach

Liczę na twarze, co stały, gdy padał grad kul

Kod się nie zmienia, choćby zmieniało się miasto

Ekipa to nie flaga, to rana, co się nie zasklepia zbyt szybko

Static i krew, jedno pasmo, jedna fala

Zostajemy do końca, taka jest nasza gala

Hook

Crimson static, krew i szum w głośnikach gra

Ekipa moja, jedna krew, jedna gra

Nie zostawiam nikogo, taki mam kod

Crimson static, to jest nasz świat, nasz plot

Bridge

Straciłem jednego w zimie, drugi wyszedł z krat

Static wtedy urwał się, jakby zamilkł cały świat

Ale głos wciąż wraca, w każdym echu, w każdej ścianie

Ja go noszę w klatce piersiowej, jak nagranie

To nie o pieniądzach, to o tym kto zostanie

Kiedy static ścichnie i skończy się granie

Outro

Czerwień gaśnie na niebie, radio łapie ciszę

Ale krew wciąż pulsuje, tam gdzie ekipa oddycha

Crimson static zostaje, choć fala już nie słyszy

Jedna krew, jedna droga, do końca, po cichu