Wieża z białą dymem (versie 2)

Verse

Górka w oknie, kolor miękki i biały

Szyby chrapli, jak woda na płytę

Mój kształt w lustrze, krok po kroku ciszej

Białe pary się topią przed oknem

Twarz staje się odbiciem samego siebie

Kolory znikają, a ja wciąż trwam

Pre-Chorus

Czy to sen? Czy ta ulica śpi?

Nie znam jeszcze tej białej ścieżki

Chorus

Wieża z białą dymem

Idę w stronę, gdzie twarz staje się pusta

Znikam jak pyłek

Kiedy kolor miękko zgasza cały świat

Verse 2

Nogi już w ciemności, a ja wciąż widać

Lustra odbijają wszystkie kształty mnie samego

Białe pary się maja jeszcze tam gdzie jestem

Asfalt dymi się i staje się jedną z mnich

Nie słyszę już samą siebie, nie widzę ciebie

Znikam tak jak sylwetka w górce snu

Pre-Chorus

Czy to sen? Czy ta ulica śpi?

Nie znam jeszcze tej białej ścieżki

Chorus

Wieża z białą dymem

Idę w stronę, gdzie twarz staje się pusta

Znikam jak pyłek

Kiedy kolor miękko zgasza cały świat

Bridge

Nikt nie jest tu osobiście

Jedynym istnieniem jest ten dym

Chorus

Wieża z białą dymem

Idę w stronę, gdzie twarz staje się pusta

Znikam jak pyłek

Kiedy kolor miękko zgasza cały świat