Ostatni autobus z Ursynowa (versie 2)

Verse

Dwudziesta trzecia czterdzieści, pusty przystanek,

mgła osiada na dachu jak stary koc.

Zdzisiek zapala silnik, papieros w kącie ust,

licznik kilometrów cyka jak zegarek ojca.

Pre-Chorus

Czy ktoś tam czeka pod lampą, co mruga?

Czy pamięta numer siedemset dwadzieścia siedem?

Drzwi się otwierają z sykiem jak stara lodówka,

pytam siebie, czy jeszcze jest po drodze.

Chorus

Ostatni autobus z Ursynowa,

wiezie nas tam, gdzie gasną okna bloków.

Szyby zaparowane jak ekran Rubina,

ostatni autobus z Ursynowa.

Verse

Miejsce czternaste, obok zawsze siadałaś,

w kieszeni bilet, trzy osiemdziesiąt za przejazd.

Twój szalik pachniał deszczem i benzyną z pętli,

dziś siedzi tam ktoś obcy, czyta gazetę z wczoraj.

Pre-Chorus

Czy ktoś tam czeka pod lampą, co mruga?

Czy pamięta numer siedemset dwadzieścia siedem?

Drzwi się otwierają z sykiem jak stara lodówka,

pytam siebie, czy jeszcze jest po drodze.

Chorus

Ostatni autobus z Ursynowa,

wiezie nas tam, gdzie gasną okna bloków.

Szyby zaparowane jak ekran Rubina,

ostatni autobus z Ursynowa.

Bridge

Mówią, że linię skasują od marca,

że pętla zarośnie, jak stare rany.

Zdzisiek odchodzi na emeryturę w kwietniu,

a ja wciąż czekam na przystanku sam.

Chorus

Ostatni autobus z Ursynowa,

wiezie nas tam, gdzie gasną okna bloków.

Szyby zaparowane jak ekran Rubina,

ostatni autobus z Ursynowa.