Ulice Mówią — Strefa Pusta

Intro

Szron na szybie, miasto budzi się bez pytania

Ja już liczę kroki, zanim wstanie całe miasto

Kurtka przemoczona, w kieszeni plan na jutro

Ulice mówią cicho, ja słyszę każde słowo

Verse

Piąta rano, para z ust jak dym z papierosa

Blok za blokiem śpi, ja już liczę moje szanse

Stara bluza, buty starte, głowa pełna planów

Nikt nie wierzył we mnie, teraz patrzą jak w ekranach

Chodnik pęka pod stopami, jakby czuł mój ciężar

Każdy krok to cegła, którą kładę pod fundament

Portfel pusty, serce pełne, to jest mój argument

Miasto testuje wolę, ja zdaję ten egzamin

Zimne ręce, ciepłe słowa, wpisuję je w zeszyt

Marzenia jak węgiel, w ogniu twardnieją w diament

Znałem głód, znałem chłód, teraz znam swój kierunek

Z bramy na bramę budowałem swój fundament

Nie miałem nic prócz cienia i tego uporu

Dziś moje imię echem w każdym korytarzu

Nie proszę o litość, proszę tylko o szansę

Ulica dała lekcję, teraz zbieram plony na starcie

Chorus

Ulice mówią, kim się stałem

Ulice mówią, że nie spałem

Ulice mówią, patrz jak rosnę

Ulice mówią - to jest moje

Verse

Druga w nocy, telefon milczy jak mój stary blok

Zapisuję rymy, zanim zgasi mnie ten smog

Matka pytała, kiedy wrócę do normalnych dni

Powiedziałem - wrócę, gdy mój numer wybije szczyt

Chłopaki z klatki poszli w stronę, gdzie nie ma jutra

Ja wybrałem beat, zamiast noża i pół litra

Każda złotówka droga, każda chwila liczona

Budowałem markę z niczego, jak dom bez fundamentu

Teraz stoję wyżej, widzę miasto z innej strony

Neon odbija twarz, której kiedyś nikt nie widział

Ulica dała bliznę, ale dała też mi drogę

Idę po niej twardo, nie oglądam się na nogę

Sukces to nie prezent, to jest praca po godzinach

Zero-jeden w głowie, kod, co pisze moją winą

Nie ma miejsca na wątpliwość, tylko miejsce na wynik

Ulice mówią głośno - to jest mój moment, mój czyn

Chorus

Ulice mówią, kim się stałem

Ulice mówią