Ostatni autobus na Ochotę (wersja 2)

Verse

Stoję na przystanku, zegar mi kłamie,

neon „PKS” mruga jak stare kino.

Dwadzieścia trzy czterdzieści siedem, licznik płynie,

para z ust ginie w mgle, zanim spłynie.

Pre-Chorus

Czy zdążę, zanim zamkną drzwi,

zanim kierowca spojrzy w lusterko i ruszy?

Czy ktoś tam czeka, czy to tylko ja,

sam na peronie, gdzie cisza dusi?

Chorus

Jedzie ostatni autobus na Ochotę,

szyby zamglone, jak moją pamięć.

Siedzę sam, licząc bloki i światła,

ostatni autobus na Ochotę.

Verse

Ty w czerwonym płaszczu, trzeci rząd od tyłu,

bilet skasowany, jak nasza jedyna szansa.

Kontroler pyta, gdzie wsiadłaś, dokąd jedziesz,

ja milczę, patrzę w szybę, jak w stary telewizor Rubin.

Pre-Chorus

Czy zdążę, zanim zamkną drzwi,

zanim kierowca spojrzy w lusterko i ruszy?

Czy ktoś tam czeka, czy to tylko ja,

sam na peronie, gdzie cisza dusi?

Chorus

Jedzie ostatni autobus na Ochotę,

szyby zamglone, jak moją pamięć.

Siedzę sam, licząc bloki i światła,

ostatni autobus na Ochotę.

Bridge

Mówią, że zmienili numer trasy,

że zburzyli pętlę, postawili blok.

A ja wciąż stoję tu, gdzie kiedyś stałem,

i czekam, chociaż wiem, że stąd nic nie jedzie.

Chorus

Jedzie ostatni autobus na Ochotę,

szyby zamglone, jak moją pamięć.

Siedzę sam, licząc bloki i światła,

ostatni autobus na Ochotę.