Kartki Na Nic (wersja 2)

Intro - spoken, like an old radio announcement

Uwaga, uwaga. Komunikat dla obywateli.

Życie wydawane na kartki. Po jednym na osobę...

Verse 1

Mama stała w kolejce po cukier

Tata stał w kolejce po benzynę

Ja stałem w kolejce po dzieciństwo

I jakoś mi go nie wydali

Pre-Chorus

Bo kartki były na wszystko, panie

Na mięso, na masło, na nadzieję

Na pierwszy pocałunek pod blokiem

I na sny, których się nie śniło

Chorus - anthemic, bittersweet

Kartki na wszystko, kartki na nic

Całe życie w tej samej kolejce

Raz po wolność, raz po kredyt

Raz po Boga, raz po siebie

Kartki na wszystko, kartki na nic

Stoję dalej, choć już nic nie wydają

Bo my, rocznik siedemdziesiąty

Urodziliśmy się w kolejce

Verse 2

Potem przyszła wolność w reklamówce z Pewexu

Mówili: "bierzcie, ile chcecie"

Wziąłem kredyt, wziąłem telewizor

A oni wzięli mi tę kolejkę

Pre-Chorus

I nagle nie wiedziałem, gdzie stać

Bo wszystko było — i niczego nie było

Półki pełne, a w środku pustka

Której na kartki już nie wydawali

Chorus

Kartki na wszystko, kartki na nic

Całe życie w tej samej kolejce

Raz po wolność, raz po kredyt

Raz po Boga, raz po siebie

Bridge - sparse, half-spoken

Mój ojciec umarł, czekając na lepsze jutro

Matka czeka dalej — ma osiemdziesiąt lat

A ja jej mówię: mamo, już jest jutro

A ona pyta: a kartki dali?

Final Chorus - bigger, with choir

Kartki na wszystko, kartki na nic

My pamiętamy smak octu w sklepie

Pamiętamy, jak pachniała wolność

Zanim ją zapakowali w folię

Kartki na wszystko, kartki na nic

Stoimy dalej — pokolenie kolejki

Czekamy, aż nas ktoś wreszcie wyda

Tym, którym jesteśmy winni życie

Outro - fading, harmonica solo

Następny proszę...

Następny proszę...

A kogo nie ma — ten przepadł...