Cinder Bloom (wersja 2)

Verse

Piąta po południu, plac już czernieje,

w piwnicy trzeciej ogień się tli i grzeje.

Węgiel sypki jak cukier w papierze,

liczę iskry, co lecą w zimowe powietrze.

Pan Zenon z łopatą wygarnia żar,

mówi "to normalne", pokazuje palcem chmur.

Ty stoisz w bramie, szalik czerwony,

patrzysz, jak popiół kwitnie nad blokiem, spalony.

Pre-Chorus

Czy pamiętasz ten żar, co unosił się w mrok,

czy widziałaś, jak iskra przeszła nam nad głową?

Czy to był znak, czy tylko sadza w oczach,

kwiat, co zakwitł na chwilę, zanim zgasł?

Chorus

Kwiat z popiołu, płonie i gaśnie,

spada na bruk, zanim naprawdę zakwitnie.

Kwiat z popiołu - tyle mi zostało

z tamtej zimy, kiedy stałaś biało.

Verse

Kolejka po węgiel, numer na dłoni kredą,

matki liczą wiadra, ojcowie stoją biedą.

W oknie telewizor "Rubin" gra bez dźwięku,

a ja szukam ciebie w tym siwym tłumie, w tym samym lęku.

Wieczorem popiół sypią w te same doły,

mówią, że wiosną trawa wyrośnie na nowo.

Ja pamiętam tylko twój profil w łunie,

i jak dym zabrał cię, zanim spytałem o twe imię.

Pre-Chorus

Czy pamiętasz ten żar, co unosił się w mrok,

czy widziałaś, jak iskra przeszła nam nad głową?

Czy to był znak, czy tylko sadza w oczach,

kwiat, co zakwitł na chwilę, zanim zgasł?

Chorus

Kwiat z popiołu, płonie i gaśnie,

spada na bruk, zanim naprawdę zakwitnie.

Kwiat z popiołu - tyle mi zostało

z tamtej zimy, kiedy stałaś biało.

Bridge

Dziś sam wygarniam żar z pieca "Ferrum",

mam ręce Zenona i to samo widmo.

Dzieciak przy oknie liczy moje iskry,

nie wie, że kiedyś ja też czekałem na coś bliskiego.

Chorus

Kwiat z popiołu, płonie i gaśnie,

spada na bruk, zanim naprawdę zakwitnie.

Kwiat z popiołu - tyle mi zostało

z tamtej zimy, kiedy stałaś biało.