Palec na Rec (versie 2)

Intro

(The high-pitched whir of a tape fast-forwarding, followed by a sharp stop)

(A soft, continuous tape hiss starts, warm and vintage)

Verse 1

Piątek, minuta przed ósmą, w moim pokoju gaśnie domowy gwar

Na drzwiach wisi kartka „Nie wchodzić”, napięcie rośnie z każdą chwilą

Na meblościance lśni szary „Kasprzak”, w środku czysta taśma „Stilon”

Mój palec drży nad czerwonym klawiszem, gotowy na ten wielki dar

Z głośnika płynie kultowy sygnał Listy Przebojów Programu Trzeciego

I głos prezentera, który dla nas był wtedy kimś z kosmosu dalekiego

Wstrzymuję oddech, w pokoju panuje wręcz grobowa, święta cisza

Byle tylko złapać czysty początek, zanim pierwsza nuta nas usłyszy

Pre-Chorus

„Tylko nic nie mów!” – syczę do siostry, gdy klamka u drzwi cicho drży

A czerwone światełko zapisu zapala się w mroku, niosąc nasze sny

Chorus

Ooo, rdzawy blues z nagrywanej wieczorem kasety magnetofonowej!

Gdy każda piosenka była trofeum walki o kawałek wolności nowej

Ten szum na taśmie, te ucięte zapowiedzi na samym początku i końcu

Robiły z nas królów muzyki, szukających prawdy przy bladym słońcu

Mieliśmy tak niewiele, plastikowe pudełko i ołówek do przewijania taśm...

Dlaczego dziś w milionach cyfrowych utworów tak bardzo gubimy nas?

Verse 2

Mój kumpel pamięta do dziś, jak mama weszła z talerzem zupy

W sam środek solówki gitarowej, pytając głośno, czy zjem chleb

Krzyknąłem wtedy z wściekłością, niszcząc bezpowrotnie rzadki utwór

Bo nie było przecież powtórek, nie było sieci, by naprawić ten błąd i ślep

Dziś klikasz na telefonie, masz każdą nutę świata na wyciągnięcie dłoni

Wszystko jest czyste, cyfrowe, łatwo dostępne i strasznie zimne w biegu

Nikt nie czeka z wypiekami na twarzy, nikt nie poluje na ulubiony zespół

Zniknął ten dreszcz walki o dźwięk, który ogrzewał nas pośród śniegu

Chorus

Ooo, rdzawy blues z nagrywanej wieczorem kasety magnetofonowej!

Gdy każda piosenka była trofeum walki o kawałek wolności nowej

Ten szum na taśmie, te ucięte zapowiedzi na samym początku i końcu

Robiły z nas królów muzyki, szukających prawdy przy bladym słońcu

Mieliśmy tak niewiele, plastikowe pudełko i ołówek do przewijania taśm...

Dlaczego dziś w milionach cyfrowych utworów tak bardzo gubimy nas?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

(Harmonica and accordion weave together, sounding like a radio frequency drifting in and out)

Bridge

Audycja dobiega końca...

Klawisz „STOP” wyskakuje z głośnym, plastikowym uderzeniem.

Wyjmuję ciepłą jeszcze kasetę, wsuwam ołówek w czarne ząbki kółka.

Przewijam ręcznie parę metrów wstecz, by sprawdzić jakość nagrania.

„Wyszło cudownie” – szepczę sam do siebie w ciemności...

I czuję, że mam w ręku cały świat.

Outro

Ołówek kręcący czarną rolką.

Napis „Maanam – live” skreślony długopisem na okładce.

Cichy szum taśmy między utworami.

Został tylko ten rdzawy blues...

I te nagrane w ciszy sny.

End