Kod ulicy (versie 2)

Intro

Cicho, beton mówi, ulica pamięta

Kod ulicy, słyszysz? To nie żadna legenda

Blitz, Verso - wracamy tam, gdzie nas skreślali

Sprawdź metrykę, chłopaki z bloku dalej

Verse 1

Trzynaste piętro, winda stoi od dwóch lat

Matka liczy grosze, ja liczyłem cały świat

Sąsiad z dołu gadał, że nie wyjdę poza klatkę

Dziś on w tej samej dziurze, ja rozdaję kartę

Zimna kawa w kubku, zeszyt pełen kresek

Belfer mówił wprost, że zapomnę o sukcesie

Wpisał mnie w rejestr tych, co nie zdadzą matury

Dziś na koncie więcej zer niż w jego premii z góry

Ulica mnie uczyła liczyć w innej walucie

Grosz za bochen chleba, rym za każdą krzywdę

Ojciec zniknął w marcu, matka trzymała front

Ja trzymałem mikrofon jak jedyny swój fundusz

Chłopaki spod klatki mówili "on zjebał życie"

Dziś nagrywam z nimi w tle, proszą mnie o bity

Kod wypisany w bliznach, każda linia to lekcja

Nie schodzę z tej drogi, to moja jedyna sekcja

Chorus

Kod ulicy noszę w kieszeni jak nóż

Mówili, że nie dojdę, dziś depczę ich już

Beton pod stopami, w oczach żar i głód

Kod ulicy - to mój jedyny kod

Verse 2

Verso wchodzi cicho, głos jak brzytwa w nosie

Mówili, chłopak wątły, nie przetrwa w tym chaosie

Miałem dziesięć złotych, dwa sny i zdartą kurtkę

Dziś mam studio tam, gdzie