Zapomniany Dworzec (versie 2)

Intro

(Distant train whistle, footsteps on empty platforms)

Verse 1

Na końcu miasta, za starym mostem,

Gdzie rdzewieją tory sprzed lat,

Stoi zapomniany dworzec,

Który pamięta dawny świat.

Kiedyś tętnił ludzkim życiem,

Pełen głosów, śmiechu, słów.

Pociągi zabierały ludzi,

Do nieznanych jeszcze dróg.

Na peronie ktoś czekał z kwiatami,

Ktoś żegnał ostatni raz.

Każdy pociąg miał swoją historię,

Każdy bilet miał swój czas.

Pre-Chorus

Stary zegar...

Puste ławki...

Echo kroków...

Dawnych lat.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... zapomniany dworzec...

Nadal słucha odjeżdżających snów.

Choć pociągi już nie przyjeżdżają,

On pamięta każdy głos.

Zapomniany dworzec...

Strażnik ludzkich historii.

Ile serc zostawiło tutaj,

Swoje żegnania i powroty.

Verse 2

Może gdzieś w starych rozkładach,

Ukryte są czyjeś dni.

Może na drewnianej ławce,

Wciąż siedzi czyjś dawny cień.

Pamięta pierwsze spotkania,

Pierwsze słowa: "kocham Cię".

Pamięta tych, którzy wyjechali,

I nigdy nie wrócili już.

Dziś tylko wiatr przez perony,

Przynosi odległy śpiew.

Jakby ostatni pociąg życia,

Wciąż próbował znaleźć bieg.

Chorus

Ooo... zapomniany dworzec...

Nie jesteś pusty naprawdę.

Masz w swoich starych murach,

Tysiące ludzkich wspomnień.

Zapomniany dworzec...

Choć czas zabrał wiele lat.

Nadal czekasz na podróżnych,

Którzy wrócą choć we śnie.

Guitar Solo

Bridge

Niektóre miejsca umierają...

Ale ich historie żyją.

Bo każdy odjazd...

Był kiedyś czyimś początkiem.

Outro

Zapomniany dworzec...

Nadal stoi pośród ciszy.

Czeka na pociąg,

Który przywiezie dawne wspomnienia.