Wieczorny raport z bloku (versie 2)

Verse

Blok szósty, winda stoi, guzik czwarty się zacina,

świecę latarką po suficie, farba pęka jak od zimna.

W zeszycie piszę „sprawne”, choć rura sika już od lat,

kierownik czyta tylko cyfry, nie czyta, co się kryje w nich.

Licznik gazu mruga cicho, jak serce, co już traci rytm,

a ja zapisuję ciszę słowem „norma”, bo tak każe mi.

Pre-Chorus

Czy ktoś to czyta, czy komuś zależy,

czy zeszyt pamięta więcej niż ja?

Liczę piętra jak lata, co przeszły,

a każde piętro cichnie jak dawna twarz.

Chorus

Wieczorny raport z bloku, piszę - wszystko gra,

choć winda stoi w miejscu, tak jak serce moje trwa.

Wieczorny raport z bloku, same cyfry, nic więcej,

a w środku dawno pęka to, czego nikt nie zliczy.

Verse