Ogień w szacie blasku (versie 2)

Verse 1

Czy to prawda? Żyje gdzieś ktoś tam gdzie luty długo trwa.

Gnijący siano, chrapie wiatr przez okna

Krew pchły drży jak zegar na ścianie.

Czas nie trzyma się w rękach dzieci

Pre-Chorus

Zdjąć to co z nami i pozwolić żeby było.

Płyną w oko strzały, mamy więcej niż myślimy.

Kolor jest nasz własny.

Bierzemy to co trzeba.

Dziękuję za to co już stało się u mnie

Chorus

Ogień w szacie blasku

Mam wszystko czego potrzebuję

Czas nie zna granic, kolor jest nasz własny

Bierzemy to co trzeba

Dziękuję za to co już stało się u mnie

Verse 2

Sierpniowy słońce pali gdzieś pochówek.

Najkrótsza zima nie będzie nas chowała.

Witryny świecą na rynecie, a w nich niespodzianki.

Świat jest większy niż małe okienko.

Czasami ktoś mówi słowo które zmienia wszystko

Pre-Chorus

Zdjąć to co z nami i pozwolić żeby było.

Płyną w oko strzały, mamy więcej niż myślimy.

Kolor jest nasz własny.

Bierzemy to co trzeba.

Dziękuję za to co już stało się u mnie

Chorus

Ogień w szacie blasku

Mam wszystko czego potrzebuję

Czas nie zna granic, kolor jest nasz własny

Bierzemy to co trzeba

Dziękuję za to co już stało się u mnie

Bridge

Nie musi być ciemno żeby wizja pojawiła się

Nie chodzi tylko o ten jeden raz który przyjdzie.

Tylko oto, i mamy w kieszeni zapałki

Zdjąć wszystko i palić dalej krok za krokiem

Chorus

Ogień w szacie blasku

Mam wszystko czego potrzebuję

Czas nie zna granic, kolor jest nasz własny

Bierzemy to co trzeba

Dziękuję za to co już stało się u mnie