Świt nad blokowiskiem, budzi się mój kod (versie 3)

Intro

Cisza na klatce, winda skrzypi jak stary zamek

Pierwsze światło pnie się po szybach, budzi cały ganek

Mówili "nigdy", ja liczyłem piętra, nie ich zdania

Dziś nad blokowiskiem świta - to moje śniadanie

Verse

Beton pod stopami, winda znowu nie działa

Matka liczy grosze, kartka z listą wypłakana

Sąsiad z dołu gadał "chłopak, nie masz szans na życie"

Ja w zeszycie pisałem rymy zamiast liczyć w kredycie

Belfer kręcił głową, "z ciebie nic nie wyjdzie, synu"

Ja siedziałem po nocach, marzenia rosły jak w gipsu

Dres, sznurówki podarte, buty z komisu tanie

Dziś na scenie mikrofon, publika krzyczy moje zdanie

Ojciec haczyk do fabryki, dłonie jak zdarta kora

Obiecałem se wtedy - to nie będzie moja pora

Wieczorem na podwórku chłopaki grali w klasy

Ja liczyłem takty, marzyłem o innej klasie

Nie tej ze szkoły - tej co gra się dziś w studiu

Sprawdzam metrykę bitu, gdzie kiedyś było błoto

Mówili "spadniesz", patrzcie teraz gdzie ja stoję

Nad blokiem wstaje słońce, a ja się już nie boję

Hook

Świt nad blokowiskiem, budzi się mój kod

Każde jedno "nie" zamieniam dziś we wschód

Szare mury świadkiem, jak rosłem wbrew im wszystkim

Świt nad blokowiskiem - ten widok jest już czysty

Verse

Uczyłem się cash flow z automatu na rogu

Grosz z butelek zbierany, marzenia w barłogu

Wujek mówił "synu, muzyka to nie zawód"

Ja miksowałem nuty na starym sprzęcie, na głodzie

Klawiatura z bazaru, kupiona za wypłatę

Noce bezsenne, rano do szkoły jak w watę

Koledzy z klatki śmiali się, "rapować to nie sport"

Dziś