Kolejka po neon (versie 2)

Verse 1

Ustawiam się przy trafice, szósty w kolejce, mróz w rękawie,

ktoś liczy oddechy, ktoś gasi papierosa w kałuży.

Zegar na słupie pokazuje dwudziestą pierwszą trzy,

neon "Kaskada" wciąż śpi za szybą, choć już prawie lśni.

Kierownik z budki kluczem grzebie w starej skrzynce,

mówi "cierpliwość", jakby to był lek na wszystko.

Litera K zawsze gaśnie pierwsza, nikt nie wie dlaczego,

ja czekam tu, bo to jedyne złoto miasta mojego.

Pre-Chorus

Czy to naprawdę światło, czy złudzenie szkła?

Czy starczy prądu, nim skończy się ta noc bez dna?

Stoję i liczę sekundy jak resztę drobnych w dłoni,

byle to jedno światło jeszcze do mnie doszło.

Chorus

Stoimy w kolejce po neon,

ostatnie lustro tego miasta.

Stoimy w kolejce po neon,

byle nie zgasło, nim wybije dwudziesta.

Verse 2

Rok później neon zdjęli, ktoś sprzedał rurki na złom,

"Kaskada" świeci teraz tylko w mojej głowie jak sen.

Kolejka dawno pusta, mróz ten sam co wtedy,

ja stoję sam, nawyk silniejszy niż powody.

Kierownik dziś na emeryturze, klucz w szufladzie rdzewieje,

ja noszę w kieszeni kawałek sz