Kronika z bloku (versie 2)

Verse

Klatka schodowa pachnie farbą i dymem

Matka liczy grosze, ja liczę rymy

Winda nie działa od dwa tysiące dziewiątego

Ja wchodzę wyżej, mimo ciężaru całego

Sąsiad mówi "z tego bloku nikt nie wyjdzie daleko"

Zapisuję to na kartce, chowam ją głęboko

Skarpeta pełna złotówek pod materacem

Marzenie większe niż ten dwudziestometrowy zamek

Pre-Chorus

Czy ten beton mnie ogranicza, czy uczy chodzić prosto

Pytam klatkę, pytam ciszę, ona nigdy nie jest głucha

Jedno wiem - z tego adresu wychodzę na wysoko

Chorus

Kronika z bloku, pisana krok po kroku

Wierzę w siebie, nawet gdy nie widać w mroku

Każde piętro, każda blizna, każdy rok

Kronika z bloku - mój najgłośniejszy krok

Verse

Zeszyt w kratkę, długopis ścięty do połowy

Piszę wersy o czwartej, sąsiad już gotowy

Do roboty na budowie, ja do swojej także

Mikrofon zamiast młotka, beat zamiast taśmy klejącej

Mama pyta "synu, kiedy normalna robota"

Odpowiadam rymem, bo to moja pewna nuta

Nie mam metra kwadratowego na dyplomy

Mam bloki, mam ulicę, mam rytm zamiast pogromu

Pre-Chorus

Czy to strach czy paliwo, ciągle mieszam w jednym garze

Pytam siebie w lustrze, czy dociągnę do bramy

Jedno wiem - ten adres nauczył mnie być twardym

Chorus

Kronika z bloku, pisana krok po kroku

Wierzę w siebie, nawet gdy nie widać w mroku

Każde piętro, każda blizna, każdy rok

Kronika z bloku - mój najgłośniejszy krok

Bridge

Tato wyjechał szukać euro za granicą

Zostawił mi klucze i słowa "nie odpuszczaj, chłopcze"

Noszę je w kieszeni jak najcięższą walutę

Każdy krok do góry to spłacony dług, nie pustka

Chorus

Kronika z bloku, pisana krok po kroku

Wierzę w siebie, nawet gdy nie widać w mroku

Każde piętro, każda blizna, każdy rok

Kronika z bloku - mój najgłośniejszy krok