Świt po północy 2 (versie 2)

Intro

Luna krąży po firmamenek.

Płomyk cichnie w latarenczku.

Dobranoc, kochani!

Verse 1

Świt nad morzem rozwija się cicho.

Kotek ziewa, a sowa mruga spokojnie.

Fiałka na północy gaśnie powoli.

Rzuca lśniące ścieżki dla snów do domu

Chorus

Świt po północy, kręci mi się głowa.

Noc znika jak cień z kuli błyskawicy, chowana.

Latarenka gaśnie, a ja już w śnie jestem.

Dziś zmierzę świat po progu ciszy srebrzystej

Verse 2

Słońce spija mrok, puszczając fioletowy błysk.

Cień na murze mruga, żeby do nocy wrócić.

Białe ptaki w gnieździe ziewają cicho i bez kota.

Zimny rano odszedłem, a noc przy mnie jeszcze tkwi

Chorus

Świt po północy, kręci mi się głowa.

Noc znika jak cień z kuli błyskawicy, chowana.

Latarenka gaśnie, a ja już w śnie jestem.

Dziś zmierzę świat po progu ciszy srebrzystej

Bridge

Nie płakać, mój koteczku! Noc wróci znów, kiedy zgasną neonowe niebo i ulice.

Wtedy będę twoim towarzyszem, aśka i krew, w ciszej niż cień nocnej laski

Chorus

Świt po północy, kręci mi się głowa.

Noc znika jak cień z kuli błyskawicy, chowana.

Latarenka gaśnie, a ja już w śnie jestem.

Dziś zmierzę świat po progu ciszy srebrzystej

Outro

Świt! Ostatnia fala cienia leci przez morze.

Znajdę ten świt gdziekolwiek sięga nocna droga.

Płomyk w latarenczku już zgasł, chowam go do snu...

Luna krąży po firmamenek. Dobranoc!