Bajeczny świt w miedzianym parkiecie (versie 2)

Intro

Zaczynamy już baśń, gdy świat się budzi.

Pomarańczowe wstęgi na niebie się rozrzucają.

Cichu... cichu... zamykam oczy.

Po co jeszcze śpić? Zobaczymy, kiedy świt zaczyna tworzyć swój miedziany parkiet.

Verse

Słońce przemija przez zasłony

Biega pod oknem, chwiejnie, jak dwa koła nad brzegiem rzeki

Zima póki co śpi w swoim nitecznym kośćcu

Mój kociu dom jest teraz już ciepły i ładny

Kotek nie zamyka oczu, liczy ten czerwony rytm, jak się kołysa na dłoni

Cierpliwy, jak ptak, który czeka na wiosnę.

Chorus

Bajeczny świt w miedzianym parkiecie!

Świt tworzy parkiet z czerwonych plam

Jeszcze chwilka, a bieganie się skończy

Bajeczny świt w miedzianym parkiecie.

Verse

Chłodna blacha na oknie odbija ruch moich nóg

Kotek już nie snuje się po kącie, zanim jeszcze budzą się ludzie

Zima znika pod chmurami czerwonych lato, a ja czuję już wiosenny wiatr w włosach

Pomarańczowe wstęgi na niebie się świecą