Korowód w gwiazdach (versie 2)

Verse 1

Cień słońca na murze o północy ciągnie kolorowy pas.

Borowik z krzeskiem w dłoni skaczki mówi mi o światło, które nas oczyszcza.

Zwierzęta uciekły z chat i trzęsą uszami do nocnego tańca.

Graja się dwa światełka, a my śledzimy znak na mchu.

Pre-Chorus

Kto to wie? Kto to wiedział?

Czy gwiazdy nam krok wyznaczają?.

Tylko biorąc rękę to trzeba iść tam gdzie nami prowadzą cielone skrzypki.

Chorus

Marsz, marsz! Korowód w gwiazdach. Mój mały pies z oczyma śniegu biegnie przedemną chmurą

Złoty światek na palcu mojej dłoni niech nasi krok przybliży do wiecznego dna.

Marsz, marsz! Korowód w gwiazdach.

Każdy ma swój złocisty znak, który biegnąc go zobaczymy tam gdzie świeci cały mój świat.

Verse 2

Świerszcz w dziesiątym piętrze kaptur na oczko rzuca, a ja chłodną dłonią podlewam to co nade mną leży.

Gra dobiega końca a ty jesteś już gdzie? Na stanie gwiazd czy w mgnieniu oka u nas przy drodze?.

Ręka do ręki, wychodzimy z chmury i patrzymy do gwiezdnej nocy jak jednym okiem – po cichu ktoś nam puka do drzwi sierocińca.

Pre-Chorus

Kto to wie? Kto to wiedział?

Czy gwiazdy nam krok wyznaczają?.

Tylko biorąc rękę to trzeba iść tam gdzie nami prowadzą cielone skrzypki.

Chorus

Marsz, marsz! Korowód w gwiazdach. Mój mały pies z oczyma śniegu biegnie przedemną chmurą

Złoty światek na palcu mojej dłoni niech nasi krok przybliży do wiecznego dna.

Marsz, marsz! Korowód w gwiazdach.

Każdy ma swój złocisty znak, który biegnąc go zobaczymy tam gdzie świeci cały mój świat.