Zapach zza Oceanu (Szary karton) (versie 2)

Intro

Verse 1

Listonosz przyniósł dziś awizo, ciężki krok na schodach drżał

Ojciec odebrał na poczcie ten wielki, szary karton zza mórz

Siedliśmy wszyscy przy stole w dużym pokoju, jak do świętej mszy

Gdy nożyczki przecięły grubą taśmę, opadł cały ten nasz kurz

I nagle buchnął ten zapach... zapach, którego nie znał nasz blok

Mieszanka mydła Fa, słodkiej gumy, kawy i świeżych pomarańczy

Ciotka z Chicago przysłała nam kawałek swojego jasnego nieba

W tym małym pudełku, nad którym z zachwytu każdy z nas prawie tańczył

Pre-Chorus

Wyciągaliśmy te skarby jak relikwie, jedna po drugiej rzecz

A za oknem szary deszcz ze śniegiem próbował naszą radość zmyć precz

Chorus

Ooo, rdzawy blues nad szarym kartonem zza morza!

Gdzie tliła się dla nas ta nowa, daleka zorza

Te dżinsy za długie o krok, te czekolady ze złotą koroną

Ogrzewały naszą biedę, tak dobrze w tych blokach chronioną

Mieliśmy w rękach obcy świat, tak piękny, że aż bolał wzrok...

Dlaczego ten zapach zza oceanu tak szybko rozwiał nasz mrok?

Verse 2

Babcia płakała cicho, czytając krótki, dołączony list

Ciotka pisała, że tęskni, że tam też nie wszystko jest ze złota

Że tęskni za zapachami naszych lasów i wieczornym chłodem

Że tam, w wielkim mieście, też zjada człowieka samotność i tęsknota

Dziś te wszystkie paczki to tylko banalne, codzienne paczkomaty

Klikasz i masz, bez czekania, bez duszy, bez wielkich wzruszeń na dnie

A ja do dzisiaj pamiętam ten dreszcz, gdy otwierałem tamto pudło

I ten zapach, co pozwalał nam wierzyć, że gdzieś jest lepszy brzeg w mgle

Chorus

Ooo, rdzawy blues nad szarym kartonem zza morza!

Gdzie tliła się dla nas ta nowa, daleka zorza

Te dżinsy za długie o krok, te czekolady ze złotą koroną

Ogrzewały naszą biedę, tak dobrze w tych blokach chronioną

Mieliśmy w rękach obcy świat, tak piękny, że aż bolał wzrok...

Dlaczego ten zapach zza oceanu tak szybko rozwiał nasz mrok?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends full of longing and distance)

Bridge

Składałem puste papierki po gumach...

By pachniały w moim szkolnym piórniku jeszcze przez rok.

Ten zapach dawał nam siłę, by przetrwać...

Kolejny szary, zimny krok.

Outro

Pusta skrzynia z drewna.

Karton wyrzucony na śmietnik.

Zapach wywietrzał z pokoju.

Został tylko ten rdzawy blues...

I pusta dłoń.

End