Mazurka w cień (versie 2)

Verse 1

Cień drży w świetle ulicy, małpie oczko lata.

Wiatr świszczy przez gały i trzebie do piosny, trzykroć.

Stoję pod cień laskiem, a on mnie nie widzi.

Liczę cienie tańczące jak w sierpniu, cztery, pięć, siedem, ósmy, ja nie liczę

Pre-Chorus

Czy to już koniec? Czy ten świt jest naprawdę taki?

Rzucam oczy do ziemi, wciąż cień drży, jakby żył.

Który z nas dwa jest prawdziwy i który jest tylko mylony?

Cisza w oczach, ale ja wiedziałem już kiedyś.

Chorus

Latarenka gra mazurkę, cień się nie schowa przed snem.

Oto ten świat z mokrym dymkiem i świecami w ręce.

Niech go zabierze, niech zgasną w niebo te kształty cieni.

Chcę już spokojnego lata, chcę się uciszyć, chcę pływać po tamtejszym morzu nocnym.

Latarenka gra mazurkę, tańczą trzy, ja wciąż nie wierzę.

Zasypiam w tej chwili z głową pełną kółek i lata.

Niesie nas blask mokrego dymu aż do południa.

Verse 2

Kotek nabrał się na dźwięk, sowa trzyma go za łapkę

Cisza drży pod świecą, niech to już być miało kreskę.

Nikt nie mówi o zgaszeniu latarenki w ten czas

On grał aż do świtu, ja tylko liczyłem cienie na brzegu.

Kto to jest? Kto mnie ściąga w ciemno?