Amber Sundown (versie 2)

Intro

Bursztyn na horyzoncie, miasto zwalnia oddech

Dym znad silnika, cień się kładzie na klatce schodowej

Wiem, że za chwilę noc otworzy swój sejf

Verse

Siódma wieczorem, niebo płonie jak żarówka

Ulica pusta, tylko ja i moja ciężarówka

Bursztyn na szybach, odbija się w kałuży

Licznik w kieszeni tyka, jakby serce mi wtórzy

Neon się budzi, gdy słońce jeszcze nie zgasło

Miasto szepcze cicho, że to moje jest miasto

Znam każdy zakręt, każdy cień na chodniku

Chodzę bez lęku, jak król we własnym szyku

Kiedyś ta ulica miała mnie za obcego

Dziś zna moje imię jak refren znajomego

Portfel lekki, głowa ciężka od planów

Ale idę dalej, nie zbaczam z tych szlaków

Złoto w oczach, kiedy patrzę na zachód

Wiem, że jutro znów to samo światło zapłacą

Nie ma we mnie strachu, tylko rytm i spokój

Bursztynowy wieczór - ja idę własnym krokiem

Hook

Bursztynowy zachód pali się nad blokiem

Ja króluję cicho, miasto pod mym krokiem

Złote światła w oknach, dym znad silnika

Bursztynowy zachód - moja pora, moja chwila

Verse

Dziesiąta bije, miasto zmienia się w żar

Cienie na rogach, każdy zna swój towar

Ja stoję na dachu, patrzę jak dole gasną

Świece na wieżowcach jak korony, co nie gasną

Kiedyś liczyłem grosze, dziś liczę kilometry

Każda dzielnica zna mnie, jak stare metry

Zaufanie budowałem cegła po cegle

Teraz mam ekipę, co przy mnie stoi w biegu

Nie potrzebuję świateł, sam jestem latarnią

Idę przez ciemność, moje ślady nie kłamią

Wspomnienia palą się jak papieros w dłoni

Ale ja nie gaszę, bo ten żar mnie chroni

Miasto ma tysiąc twarzy, ja znam każdą z nich

Bursztynowy odblask w moich zmrużonych oczach

Nie pytam o drogę, sam wytyczam szlak

Ten zachód to mój podpis, mój prywatny znak

Hook

Bursztynowy zachód pali się nad blokiem

Ja króluję cicho, miasto pod mym krokiem

Złote światła w oknach