Neon nad wielką płytą II (versie 2)

Verse

Blok dziewiąty, dach płaski, drut i pordzewiała rama,

Neon "PRZYSZŁOŚĆ" nad nami, litera P złamana.

Ojciec wracał ze zmiany, gdy zapalał się o dwudziestej,

Ja liczyłem okna, on liczył godziny, obcy sobie i miastu.

Kabel wisi jak żyła, pod tynkiem pęka farba,

Pamięć jak stary modem, łączy się z trudem, z hukiem.

Tramwaj siedemnastka jedzie pusty, szyby zaparowane,

A ja patrzę w górę, w litery, które jeszcze płoną.

Pre-Chorus

Czy to jeszcze przyszłość, czy tylko ślad po prądzie?

Czy ten neon dotrwa do rana, czy zgaśnie po kolędzie?

Stoję na przystanku, płaszcz ciężki od deszczu,

Czekam, aż z