Brezentowe Niebo (versie 2)

Intro

(Heavy rain starting to patter softly on a thick, canvas fabric)

Verse 1

Zielona trawa mazurskiego pola pachniała rosą i wolnym czasem

Gdy z bagażnika Malucha wyciągaliśmy ten wielki, ciężki wór

Płócienny potwór z Legionowa, co ważył chyba ze sto kilo

Miał stać się naszym domem pod koroną sosnowych chmur

Ojciec klęczał w piasku, klnąc cicho pod nosem na wygięte śledzie

Szukając w metalowych rurkach tej jednej, zagubionej gdzieś w mgle

Matka naciągała gruby, zielony brezent pachnący impregnatem i gumą

A my z siostrą dmuchaliśmy materace, aż brakowało nam tchu na dnie

Pre-Chorus

Gdy wreszcie stanął ten nasz wielki, brezentowy, dumny zamek z przedsionkiem

Czułem, że cały ten wielki, nieznany świat stoi przed nami otworem

Chorus

Ooo, rdzawy blues pod dachem z zielonego brezentu!

Gdy nocą deszcz bębnił rytm bez żadnego wykrętu

Ta mała latarka na baterię płaską, zawieszona u samego szczytu rurka

Ciepła herbata z termosu i opowieści o leśnych stworkach z piórka

Mieliśmy tak niewiele, zapach wilgoci i gęstą, rodzinną bliskość nocy...

Dlaczego dziś w pięciogwiazdkowych hotelach tak pusto bez tej pomocy?

Verse 2

Mój wujek wspominał niedawno, jak podczas wielkiej nawałnicy nad jeziorem

Wszyscy sąsiedzi z pola namiotowego trzymali maszty naszych domków

Wicher targał płótnem, woda wdzierała się pod gumowaną podłogę

Ale nikt nie uciekał, dzieliliśmy strach i uśmiech pośród tych gromów

Dziś jedziesz do sterylnych kurortów, gdzie wszystko jest zaprogramowane

Masz klimatyzację, Wi-Fi i wielkie, bezduszne, zimne łóżka

Nie znasz imienia człowieka, który śpi za ścianą twojego pokoju

I nie wiesz, jak pięknie pachnie rano rosa zbierana na bosych nóżkach

Chorus

Ooo, rdzawy blues pod dachem z zielonego brezentu!

Gdy nocą deszcz bębnił rytm bez żadnego wykrętu

Ta mała latarka na baterię płaską, zawieszona u samego szczytu rurka

Ciepła herbata z termosu i opowieści o leśnych stworkach z piórka

Mieliśmy tak niewiele, zapach wilgoci i gęstą, rodzinną bliskość nocy...

Dlaczego dziś w pięciogwiazdkowych hotelach tak pusto bez tej pomocy?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends mimicking the whistling wind and rain on canvas)

(Harmonica and accordion weave together, warm and protective against the storm)

Bridge

Deszcz powoli cichnie, spływając po grubych fałdach płótna...

Przez małe, plastikowe okienko przedsionka wpada pierwszy blask świtu.

Ojciec odpala turystyczną kuchenkę na gaz z małej, niebieskiej butli.

„Wstawajcie, lenie, czas na ryby” – szepcze z uśmiechem.

I czuję, że mam wszystko...

Czego potrzebuję do życia.

Outro

Ciężki zapach mokrego brezentu.

Wygięte śledzie w trawie.

Namiot dawno spróchniał w piwnicy.

Został tylko ten rdzawy blues...

I ten bezpieczny szum deszczu w nas.

End