Lista na Zeszycie (versie 2)

Intro

(Wind blowing through a dark, empty street, distant dogs barking)

(A warm match strikes, followed by a heavy, long exhale of smoke)

Verse 1

Drugi stopień mrozu, ulica tonie w żółtym świetle latarni

Pod sklepem z meblami stajemy w milczeniu, tuląc ramiona w chłód

Ktoś wyciąga z kieszeni gruby, zniszczony zeszyt w kratkę

To nasza lista społeczna, nasz jedyny klucz, nasz mały cud

Jestem trzydziesty czwarty, ojciec wpisał mnie tuż po pracy

Mamy stać na zmianę z sąsiadem, byle nie przepuścić tej nocy

Z boku ktoś odpala „Sporta”, iskra błyszczy na mroźnym wietrze

Dzielimy się ciepłym kocem i nadzieją, że starczy nam siły i mocy

Pre-Chorus

Wybiła trzecia w nocy, czas na kolejne sprawdzenie obecności

Kto nie odpowie na wywołanie, ten traci marzenie o nowej meblościance w całości

Chorus

Ooo, rdzawy blues z nocnej kolejki przed sklepem!

Gdy człowiek stał przy człowieku pod ciemnym, mroźnym niebem

Ta gorzka herbata z termosu, ten szept o lepszych czasach

I duma, gdy twoje nazwisko wreszcie lśniło na pierwszych kasach

Mieliśmy tak niewiele, numer na dłoni wypisany niebieskim długopisem...

Dlaczego dziś przy zakupach na jedno kliknięcie czujemy się tak cisi i z bliskim rzymem?

Verse 2

Mój wujek wspomina do dzisiaj, jak tamtej nocy przed sklepem AGD

Poznał człowieka z trzeciego piętra, z którym potem przeżył wiele lat

Rozmawiali o wszystkim – o dzieciach, o braku mięsa i o marzeniach

W cieple jednej, wspólnej troski topniał ten nasz szary, trudny świat

Dziś klikasz „Kup teraz” na ekranie telefonu, leżąc w ciepłej pościeli

Kurier przynosi paczkę pod drzwi, nie pytając nawet, jak masz na imię

Wszystko jest łatwe, natychmiastowe, bez wysiłku i bez ludzi

Zniknął ten mroźny ogień, który w kolejkach serca do życia budził

Chorus

Ooo, rdzawy blues z nocnej kolejki przed sklepem!

Gdy człowiek stał przy człowieku pod ciemnym, mroźnym niebem

Ta gorzka herbata z termosu, ten szept o lepszych czasach

I duma, gdy twoje nazwisko wreszcie lśniło na pierwszych kasach

Mieliśmy tak niewiele, numer na dłoni wypisany niebieskim długopisem...

Dlaczego dziś przy zakupach na jedno kliknięcie czujemy się tak cisi i z bliskim rzymem?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends mimicking the cold, shivering wind)

(Harmonica and accordion weave together, heavy with fatigue, yet warm with solidarity)

Bridge

Zza rogu wyjeżdża ciężarówka, jej reflektory tną gęstą mgłę świtu...

Kolejka gwałtownie ożywa, ludzie wstają z rozkładanych krzesełek.

Przewodniczący komitetu otwiera zeszyt zmarzniętą dłonią.

„Zaczynamy” – krzyczy zachrypniętym głosem.

I nagle zapominam o mrozie, patrząc na ojca...

Który uśmiecha się szeroko po raz pierwszy od tygodni.

Outro

Zeszyt w kratkę zgięty w pół.

Długopis rozmazany na dłoni.

Meblościanka pachnąca nowością w dużym pokoju.

Został tylko ten rdzawy blues...

I te zimowe noce pełne nas.

End