Stary Zeszyt Z Adresami (versie 2)

Intro

(A fountain pen touching paper)

(A wooden drawer opening slowly)

(Distant rain against a window)

Verse 1

W starej szufladzie znalazłem zeszyt,

Z okładką startą przez wiele lat.

Na pierwszej stronie kilka nazwisk,

I adresy ludzi, których pamiętam.

Pismo było nierówne i spokojne,

Atrament trochę wyblakł od czasu.

Każda linijka była jak ścieżka,

Do miejsc, których już może nie ma.

Były tam numery starych mieszkań,

Nazwy ulic z dawnych lat.

Byli ludzie, którzy tworzyli,

Mój mały, pierwszy świat.

Pre-Chorus

Jedna kartka...

Jedno nazwisko...

I nagle wraca...

Całe życie.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... stary zeszyt z adresami...

Ile historii ukryłeś w sobie.

Każdy wpis to czyjeś imię,

Każdy numer to czyjś dom.

Nie były to tylko litery...

Nie były to tylko cyfry...

To były drogi,

Które prowadziły do ludzi.

Verse 2

(Music strips down, intimate baritone)

Pamiętam mieszkanie przy starej ulicy,

Gdzie zawsze pachniało obiadem.

Pamiętam sąsiada zza ściany,

Który pomagał bez żadnych pytań.

Pamiętam sklep na końcu drogi,

Pamiętam ławkę przy drzewie.

Pamiętam głosy z otwartych okien,

Których dzisiaj już nie słyszę.

Dzisiaj numery zapisane w telefonie,

Znikają razem z wymianą sprzętu.

A dawny zeszyt w szufladzie,

Nadal przechowuje kawałek serca.

Chorus

Ooo... stary zeszyt z adresami...

Jeszcze prowadzi mnie przez lata.

Do ludzi, których zabrał czas,

Do miejsc, które zostały w snach.

Nie tęsknię za papierem...

Nie tęsknię za starym pismem...

Tęsknię za chwilą,

Gdy każdy człowiek coś znaczył.

Guitar Solo

(Harmonica echoes like an old memory)

Bridge

Przewracam kartkę...

Widzę nazwisko...

Zatrzymuję się...

I przez sekundę...

Znów słyszę ten głos.

Outro

(The notebook closes softly)

Zeszyt wraca do szuflady...

Adresy zostają na papierze...

Bo niektóre miejsca...

Nie są na mapie...

Są w pamięci.