Czarnowłosa (versie 2)

Intro

Czarnowłosa...

Dzwonek nad drzwiami, siódma piętnaście.

Verse 1

Osiedlowy sklep, dzwonek nad drzwiami jak budzik,

siódma piętnaście, w kolejce zaspani ludzie,

ja z garścią drobnych, co dzwonią jak w skarbonce,

ona przy kasie, kok czarny jak tusz, nigdy w gorączce.

Bułka, mleko, guma, zawsze ten sam zestaw,

ona nie pytała, a ja nie umiałem przestać,

zabrakło dwudziestu groszy, machnęła ręką bez słowa,

pierwszy kredyt w życiu, co dzień spłacam go od nowa.

Chorus

Czarnowłosa, czarnowłosa,

„dzień dobry” i nic więcej,

czarnowłosa, czarnowłosa,

pamiętam tylko ręce.

Verse 2

Później pod trzepakiem plotka od sąsiadki,

że za rogiem piątka dzieci, rachunki i raty,

ona wydawała resztę, choć sama reszty nie miała,

rozmieniała się na drobne, a kasa zawsze się zgadzała.

Dziś wracam na osiedle, w miejscu sklepu jest apteka,

dzwonek już nie dzwoni, nikt przy kasie nie czeka,

wciąż noszę te dwadzieścia groszy jak klucz do drzwi, których nie ma,

i mówię szybie „dzień dobry”, jakby to była ta sama scena.

Chorus

Czarnowłosa, czarnowłosa,

„dzień dobry” i nic więcej,

czarnowłosa, czarnowłosa,

pamiętam tylko ręce.

Bridge

Nie znałem jej imienia, plakietka zawsze pusta,

tylko czarne włosy i „dziękuję” z cichych ust.

Final Chorus

Czarnowłosa, czarnowłosa,

„dzień dobry” i nic więcej,

czarnowłosa, czarnowłosa,

pamiętam tylko ręce.

Outro

Czarnowłosa...

reszta się zgadza.