Ziemia pod paznokciem (versie 2)

Intro

Ziemia pod paznokciem,

ziemia pod paznokciem.

Verse 1

Wstaję o czwartej, w baraku szron na szybie,

buty sztywne jak kora, palce sztywne jak gwoździe.

Na rusztowaniu wiatr, pod dłonią zimna stal,

noszę cement w workach, ciężki jak kamień z hal.

Miasto mówi „szybciej”, brygadzista mówi „już”,

a ja w szumie betoniarki słyszę potok spod gór.

Myję ręce w misce, woda szara jak dym,

szoruję do bólu, a ziemia siedzi w nich.

Pre-Chorus

Ojciec mówił: pole nie czeka na nikogo,

dziadek mówił: kamień pamięta, kto go niósł.

Chorus

Ziemia pod paznokciem,

ziemia pod paznokciem,

nie zmyje jej miasto,

nie zmyje jej noc.

Verse 2

Matka pisze krótko: przymrozek ściął sad,

drut na płocie rdzawy, brama skrzypi jak ja.

Plecy mam jak belka, kolana jak szron,

każdy grosz odkładam na dach i na dom.

W kieszeni noszę grudkę z naszego pola,

suchą jak chleb, ciężką jak cała hala.

Nocą ją ściskam, aż pęka mi skóra,

wrócę na wiosnę, kiedy puści mróz.

Pre-Chorus

Ojciec mówił: pole nie czeka na nikogo,

dziadek mówił: kamień pamięta, kto go niósł.

Chorus

Ziemia pod paznokciem,

ziemia pod paznokciem,

nie zmyje jej miasto,

nie zmyje jej noc.

Bridge – whispered

Kurz, szron, drut, kamień,

kurz, szron, drut, kamień,

wszystko, co mam, mam w dłoniach,

wszystko, co mam, mam w dłoniach.

Final Chorus

Ziemia pod paznokciem,

ziemia pod paznokciem,

nie zmyje jej miasto,

nie zmyje jej noc.

Outro

Ziemia pod paznokciem,

nie zmyje jej noc.