Kolęga w śniegu (versie 2)

Intro

Ciepły kocyk, biały snur.

Verse 1

Miała kuzynka czerwone rękawiczki na paluchy. Każda chciała się z nią spotkać. Otochowana trzykrotnie przez wiatr, ale nie zwróciła głowy, tylko pocałowała dwa.

Chorus

Są przyjaciele. Łączą się szybciej niż śnieg. Nie ważne kto pierwszy poszepał krok. Są zawsze razem, tak jak wiosna – bez wiatru – i puch na uszach.

Verse 2

Kuzynka miała czapkę ze szczerkami i mówiła, że nazywa się biała śnieżka. Każda chciała być taka sama co ona. Nie wiedziały już, kto jest kim. Wchodziły do domu rzeźbiejące usta z poduszki.

Chorus

Są przyjaciele. Łączą się szybciej niż śnieg. Nie ważne kto pierwszy poszepał krok. Są zawsze razem, tak jak wiosna – bez wiatru – i puch na uszach.

Bridge

Przez okno uśmiechali się do nich ludzie. Kuzynki również usiadły na podłodze i nie patrzyły już poza drzwi. Są zawsze razem. Nie ważne, kto pierwszy posypał śniegiem ciepły poduch.

Chorus

Są przyjaciele. Łączą się szybciej niż śnieg. Nie ważne kto pierwszy poszepał krok. Są zawsze razem, tak jak wiosna – bez wiatru – i puch na uszach.

Outro

Kuzynki wyspały się w kocyku, a cały dom stał ciepło do nich. I wtedy każda chwyciła inna za dłoń i zaczęły śpiewać, choć nie było już wcale snigu.