Okno Naprzeciwko (versie 2)

Intro - spoken, old cassette hiss, rain, distant railway ambience

Wiesz...

Czasami wystarczy jedno światło w oknie,

żeby przypomnieć sobie cały świat.

Jedno okno...

Jedna ulica...

Jedno życie.

Verse 1

Na naszym osiedlu każdy miał swoją historię,

Ukrytą za drzwiami z numerem na ścianie.

Pani z parteru podlewała kwiaty,

Jakby podlewała całe mieszkanie.

Pan z drugiego piętra naprawiał rowery,

Dzieci biegały aż do zmroku.

A pod trzepakiem rodziły się przyjaźnie,

Które miały zostać na zawsze.

Ojciec wracał po nocnej zmianie,

Cicho zamykał drzwi od mieszkania.

Żeby nie budzić dziecięcych marzeń,

Które spały obok na podłodze.

Pre-Chorus - harmonica crying, guitar slowly rising

Ile twarzy zostało w tych murach?

Ile głosów pochłonął czas?

Czy te stare ściany pamiętają,

Że kiedyś mieszkał tutaj świat?

Chorus - emotional raspy vocal, full band

Bo każde okno miało swoje światło,

Każde serce miało swój dom.

Choć dzisiaj cisza stoi na klatkach,

Wciąż słyszę tamten znajomy głos.

Między deszczem a światłem neonów,

Między fabryką a snem,

Zostało coś więcej niż wspomnienie —

Zostało to, kim byliśmy.

Verse 2

Pamiętam zapach chleba z piekarni,

Parę monet w zaciśniętej dłoni.

Pamiętam zimne poranki pod sklepem,

I śmiech dzieciaków na podwórku.

Pamiętam pierwszą kasetę w magnetofonie,

Pierwszą gitarę zrobioną z marzeń.

Pierwsze słowa napisane na murze:

"Tu byliśmy" — i nic więcej.

Dzisiaj wracam tam po latach,

Gdzie kiedyś kończył się mój świat.

Blok stoi dalej, tylko ciszej,

Jak człowiek, który wiele przeszedł.

Bridge - half spoken, accordion, soft piano

Mówią, że czas wszystko zabiera...

Nieprawda.

Czas zabiera tylko rzeczy.

Ludzi nosimy dalej.

W głosie.

W spojrzeniu.

W piosenkach.

Final Chorus - cinematic orchestra, choir, distorted guitar

Bo każde okno miało swoje światło,

Które prowadziło nas przez noc.

Każdy człowiek miał swoją historię,

Której nie przykryje żaden kurz.

Choć fabryczne kominy zgasły,

Choć odjechał ostatni pociąg,

Nasze małe światy nadal żyją,

Tam, gdzie zostawiliśmy serca.

Outro - harmonica solo, rain, distant train

Światło w oknie zgasło...

Ale pamięć...

Nigdy.