Cienie z krawatów (versie 2)

Intro

Krawat na szyi, cień na starym meblu

Verse 1

Papież w latarene, papierosa nie pali

Zawsze się uśmiecha, wątrobą kocha całe miasto

Cień pod jego nosem, jak walczy o czas

Kto zniknie pierwszy?

Pre-Chorus

Noc jest długa, latarenka się świeci

Przypuszczenie, że on też znika

Srebrny pierścień na szyi blasku brakuje

Światła gasną, wciąż mówi...

Chorus

Ojciec krawata cień pod nosem nie tracę

Lampka rozwala nocne zegary

Czas mnie śpieszy, ale on nie znika

Wszyscy uderzamy tamte same dni

Verse 2

Dzieci z pobliskiej ulicy rzucają się w bieg

Chodnik pocięty cień jak krawat na szyi

Bawią się bez lada, bo wiedzą że on stoi

Ktokolwiek stanie do przodu straci ten świeci

Cisza długa, ale ta nie gubi

Pre-Chorus

Noc jest długa, latarenka się świeci

Przypuszczenie, że on też znika

Srebrny pierścień na szyi blasku brakuje

Światła gasną, wciąż mówi...

Chorus

Ojciec krawata cień pod nosem nie tracę

Lampka rozwala nocne zegary

Czas mnie śpieszy, ale on nie znika

Wszyscy uderzamy tamte same dni

Bridge

Ile lat minęło?

Papież siedzi w latarence, a ja już go nie znam

Ale ten krawat i cień na szyi pozostały

Tak samo jak śmiech w tym starem meblu

Chorus

Ojciec krawata cień pod nosem nie tracę

Lampka rozwala nocne zegary

Czas mnie śpieszy, ale on nie znika

Wszyscy uderzamy tamte same dni