Trailer della canzone (30 s)
Il passaggio più intenso della canzone, con la scheda WeavyAudio: 30 secondi. Apri la pagina del video
Informazioni su Ostatni autobus z Nowej Huty
«Ostatni autobus z Nowej Huty» è una canzone nostalgica di genere lo-fi, di Luka (106 BPM, la minore, 3:48, cantato in polacco). Questo brano fa parte del catalogo di WeavyAudio ed è con licenza per la diffusione in caffè, ristoranti, palestre, negozi e altri locali.
Altro: musica lo-fi senza royalty aggiuntive. Altro per atmosfera: nostalgica. Ottenga una licenza per il suo locale.
Crediti
- Artista
- Luka
- Genere
- Lo-Fi
- Atmosfera
- Nostalgica
- Tempo
- 106 BPM
- Tonalità
- la minore
- Durata
- 3:48
- Voce
- polacco
- Licenza
- Con licenza per i locali
Parole chiave
- Synth-Pop
- earnest
- retro
- quietly aching
- analog retro pop
- DX7 bells
- gated snare
- pulsing synth bass
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 106 BPM
- A minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Aggiunto 1 mese fa · 19/09/2026 · con licenza per la diffusione nei locali
Testi· seguono l’audio
Ostatni autobus z Nowej Huty – testo
Verse
Wpół do jedenastej, hala jeszcze dyszy,
para z ust jak dym, co po zmianie cichnie.
Przystanek szósty, neon "Nocna" pisze,
w szybie autobusu paruje twoje imię.
Bilet dwutygodniowy, zgięty w kieszeni płaszcza,
rękawiczka zimna wciąż leży na fotelu.
Kierowca ten sam, dwadzieścia lat już straszy,
licznik kilometrów kręci się bez celu.
Pre-Chorus
Czy pamiętasz numer tego kursu,
sto pięćdziesiąt dwa, ostatni z hali?
Czy ktoś jeszcze czeka na przystanku pustym,
odkąd stąd wszyscy się wykruszyli?
Chorus
Ostatni autobus z Nowej Huty jedzie sam,
stoi tylko cień na mokrym oknie tam.
Ja wiozę pustkę tam, gdzie kiedyś byłaś ty,
ostatni autobus z Nowej Huty - to moje życie.
Verse
Kierownik zmiany krzyczał: "jutro szósta rano",
kolejka przy bramie długa jak ta trasa.
Zima za zimą, to samo, niezmienne,
tylko twarze w oknach coraz bardziej senne.
Ktoś zostawił bilet z tysiąc dziewięćset roku,
w portfelu trzymam go jak starą fotografię.
Popiół z papierosa spada mi do kroku,
autobus skrzypi, jakby płakał po nas obu.
Pre-Chorus
Czy pamiętasz numer tego kursu,
sto pięćdziesiąt dwa, ostatni z hali?
Czy ktoś jeszcze czeka na przystanku pustym,
odkąd stąd wszyscy się wykruszyli?
Chorus
Ostatni autobus z Nowej Huty jedzie sam,
stoi tylko cień na mokrym oknie tam.
Ja wiozę pustkę tam, gdzie kiedyś byłaś ty,
ostatni autobus z Nowej Huty - to moje życie.
Bridge
Dziś wysiadłem tam, gdzie ty wysiadłaś wtedy,
przystanek siódmy, tabliczka już zardzewiała.
Nikt nie czeka, nikt nie pyta, gdzie jedziesz,
a ja stoję tam, gdzie miłość się zatrzymała.
Chorus
Ostatni autobus z Nowej Huty jedzie sam,
stoi tylko cień na mokrym oknie tam.
Ja wiozę pustkę tam, gdzie kiedyś byłaś ty,
ostatni autobus z Nowej Huty - to moje życie.
Dal catalogo
Anche su WeavyAudio
Versioni di questa canzone
- Ostatni autobus z Nowej Huty (questa registrazione)
- Ostatni autobus z Nowej Huty (versione 2)
