Trailer della canzone (30 s)
Il passaggio più intenso della canzone, con la scheda WeavyAudio: 30 secondi. Apri la pagina del video
Informazioni su Kolejka po światło księżyca (versione 2)
«Kolejka po światło księżyca (versione 2)» è una canzone nostalgica di genere lo-fi, di Luka (116 BPM, fa♯ minore, 3:43, cantato in polacco). Questo brano fa parte del catalogo di WeavyAudio ed è con licenza per la diffusione in caffè, ristoranti, palestre, negozi e altri locali.
Altro: musica lo-fi senza royalty aggiuntive. Altro per atmosfera: nostalgica. Ottenga una licenza per il suo locale.
Crediti
- Artista
- Luka
- Genere
- Lo-Fi
- Atmosfera
- Nostalgica
- Tempo
- 116 BPM
- Tonalità
- fa♯ minore
- Durata
- 3:43
- Voce
- polacco
- Licenza
- Con licenza per i locali
Parole chiave
- Synth-Pop
- cool
- wistful
- propulsive
- 80s synth-pop
- warm analog polysynth chords
- LinnDrum machine
- chorused bass
- arpeggiated synth
- clean guitar
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 116 BPM
- F# minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Aggiunto 1 mese fa · 19/09/2026 · con licenza per la diffusione nei locali
Testi· seguono l’audio
Kolejka po światło księżyca (versione 2) – testo
Verse
Klatka B, siódme piętro, gasną korytarze,
prąd wyłączą o dwudziestej, tak głosi zarządzenie.
Matka liczy świece, ojciec liczy karty,
dozorca przy bramie rozdaje numerki.
Szczelina między blokiem a blokiem, wąska jak dłoń,
tam wpada księżyc, jedyny wolny błysk.
Stoję w kolejce, w ręku kartka - siedem,
ktoś przede mną szepcze: on się nie spieszy.
Pre-Chorus
Czy to czekanie ma jakiś sens,
czy ktoś zapisze nas na inny wieczór?
Czy światło, które nie jest nasze,
ogrzeje choć przez chwilę czoło?
Chorus
Stoimy w kolejce po światło księżyca,
numerek w dłoni, oddech jak mgła.
Nikt nie odda, nikt nie pożyczy,
kolejka po światło księżyca trwa.
Verse
Stary Rubin milczy, ekran jak zamarznięte jezioro,
sąsiadka z trójki czyta przy framudze okna.
Tramwaj siedemnasty mija pustą jezdnię,
kierowca patrzy w niebo, jakby wiedział, gdzie jechać dalej.
Numerek dziewiąty, potem jedenasty,
zima skraca noce, kolejka się kurczy.
Ktoś mówi cicho: jutro może chmury,
jutro może wcale nie przyjdzie.
Pre-Chorus
Czy to czekanie ma jakiś sens,
czy ktoś zapisze nas na inny wieczór?
Czy światło, które nie jest nasze,
ogrzeje choć przez chwilę czoło?
Chorus
Stoimy w kolejce po światło księżyca,
numerek w dłoni, oddech jak mgła.
Nikt nie odda, nikt nie pożyczy,
kolejka po światło księżyca trwa.
Bridge
Dziś sam rozdaję kartki przy tej samej bramie,
dzieciom, co nie wiedzą, czym była ciemność.
Mówię: stańcie tutaj, gdzie stał wasz ojciec,
światło i tak przyjdzie, choć nikt go nie skraca.
Nie ma numerków, nie ma już kolejki,
zostało tylko miejsce, gdzie stawaliśmy.
Chorus
Stoimy w kolejce po światło księżyca,
numerek w dłoni, oddech jak mgła.
Nikt nie odda, nikt nie pożyczy,
kolejka po światło księżyca trwa.
Dal catalogo
Anche su WeavyAudio
Versioni di questa canzone
- Kolejka po światło księżyca
- Kolejka po światło księżyca (versione 2) (questa registrazione)
