Bande-annonce de la chanson (30 s)
Le passage le plus fort de la chanson, avec la carte WeavyAudio : 30 secondes. Ouvrir la page de la vidéo
À propos de Ostatni tramwaj z fabryki II
« Ostatni tramwaj z fabryki II » est une chanson nostalgique du genre lo-fi, signé Luka (112 BPM, ré mineur, 3:35, chanté en polonais). Ce titre fait partie du catalogue de WeavyAudio et est sous licence pour une diffusion dans les cafés, restaurants, salles de sport, commerces et autres établissements.
À voir aussi: musique lo-fi sans redevances supplémentaires. À voir aussi par ambiance: nostalgique. Obtenir une licence pour votre établissement.
Crédits
- Artiste
- Luka
- Genre
- Lo-Fi
- Ambiance
- Nostalgique
- Tempo
- 112 BPM
- Tonalité
- ré mineur
- Durée
- 3:35
- Voix
- polonais
- Licence
- Sous licence pour les établissements
Mots-clés
- Synth-Pop
- nostalgic
- driving
- bittersweet
- 80s synth-pop
- warm analog polysynth chords
- LinnDrum machine
- chorused bass
- arpeggiated synth
- clean guitar
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 112 BPM
- D minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Ajouté il y a 1 mois · 19/09/2026 · sous licence pour une diffusion dans les établissements
Paroles· suivent l’audio
Ostatni tramwaj z fabryki II – paroles
Verse
Syrena wyje, hala B gaśnie jak świeca,
kombinezon pachnie olejem, ręce mam ścięte mrozem.
Karta zegarowa, dziurka o trzeciej nade dnem,
siedemnastka czeka pod bramą, silnik już grzeje.
Chłopaki z nocnej zmiany, worek chleba pod pachą,
Roman gra w karty, licznik przystanków miga.
Radio Wanda, głos jak zdarta taśma,
gra piosenkę, którą znałem, zanim brama mnie wciągła.
Pre-Chorus
Czy fabryka pamięta imię każdej dłoni?
Czy szyny czują, kto tu wraca sam?
Ile jeszcze zmian, nim krzesło mnie nie odgoni,
zanim światło hali zgaśnie tak jak my?
Chorus
Ostatni tramwaj z fabryki jedzie w mrok,
siedemnastka pusta, jakby brakło rąk.
Ostatni tramwaj z fabryki, każdy krok
zna ten dzwonek, co budzi cały brąk.
Verse
Dziś kierownik czyta listę, brakuje pięciu nazwisk,
mówi: taśma stanie, plan zamknięty w teczce.
Ktoś się śmieje gorzko, ktoś zaciska pięści,
a ja liczę przystanki jak paciorki na łańcuszku.
Termos pusty, herbata zimna jak ta hala,
w oknie miga napis „Bar Kryształ”, już nie świeci cały.
Wóz szarpnął, iskra na sieci trzasła,
jakby miasto samo sobie coś zostawić chciało.
Pre-Chorus
Czy fabryka pamięta imię każdej dłoni?
Czy szyny czują, kto tu wraca sam?
Ile jeszcze zmian, nim krzesło mnie nie odgoni,
zanim światło hali zgaśnie tak jak my?
Chorus
Ostatni tramwaj z fabryki jedzie w mrok,
siedemnastka pusta, jakby brakło rąk.
Ostatni tramwaj z fabryki, każdy krok
zna ten dzwonek, co budzi cały brąk.
Bridge
Może za rok tu market, płyty, szkło,
a szyny wyrwą jak korzeń, co uschło.
Ale ja jeszcze słyszę, jak dzwoni ten wagon,
gdy hala jeszcze żyła, a ja miałem imię, nie numer.
Chorus
Ostatni tramwaj z fabryki jedzie w mrok,
siedemnastka pusta, jakby brakło rąk.
Ostatni tramwaj z fabryki, każdy krok
zna ten dzwonek, co budzi cały brąk.
Du catalogue
Aussi sur WeavyAudio
Versions de cette chanson
- Ostatni tramwaj z fabryki II (cet enregistrement)
- Ostatni tramwaj z fabryki II (version 2)
