Księżycowe kozyry (versión 2)

Verse

Świt na dachu robi cień pod okno.

Księżyc w pokoju świeci przez drzwi cichy.

Twarz twoja twierdzi, że słońce nie zeszło.

:

Mama kładzie ci rękę i mówi: "Spijmy, moja córko. Świat jeszcze trwa.

Pre-Chorus

Ktoś coś krzyczy na ulicy w oddali.

Lecz my mamy nasze nierówno.

Ty sypiasz, a ja opowiadam historię.

:

Pożegnaj sen, przychodź z powrotem do mnie.

Zobaczymy tam gdzie księżyc się świeci.

Czas jeszcze nie minął, ten moment trwał tylko na chwilę.

:

Mówię ciebie w słowach. Niektóre są prawdziwe.

:

Świt w oknie robi światło pośrednie.

Pamiętasz, że śpienie to jest bez granic?

Chorus

Czasem nie trzeba uciekać do snu, bo już jest sny na nas oczekują z góry.

:

Księżycowe kozyry wciąż są tu obok ciebie.

:

Dzień jeszcze nie późno, możesz zobaczyć wszystko.

:

Zakochaj się w tym ogniu między nami.

Mówię ci do snu, bo zawsze tu jestem.

Czas trwał na chwilę, ale ten moment trwa bez końca.

:

Świt w oknie robi światło pośrednie.

Pamiętasz, że śpienie to jest bez granic?

Verse

Kurcząc się w łóżku, patrzysz na dach.

Zegar na stoliku rzuca cień krótki.

Mówię ci: "Serce zawsze bije w nocy.

:

Światło się zmienia i kształt robi coś nowego.

:

Dźwięki od snu są pełniejszym językiem, nie ma żadnych ograniczeń dla naszej świadomości.

Księżyc spogląda w okno tak jak ja.

:

Mówię ci do snu z tego niespodzianego światła w pokoju, że już jesteśmy blisko i to nie kończy się tam gdzie sen się kończy.

:

Twoje oczy roztwierdza się tak jak cień na murze. Ktoś mówi: "Córka moja, masz to co chcesz.

Pre-Chorus

Mam taki strach, żeby cię tracić kiedy nie jesteśmy razem.

:

Dlaczego nie mogą być sen i rano jednocześnie?

:

Czas nad nami rozwija się tak jak drzewo na ulicy w oknie.

Każdy nowy dzień to tylko kolejny sny do odkrycia na nowo.

:

Wracaj do mnie, bo ja tu jestem. Nie odchodź za długo.

Czas trwa i niesie nas aż po horyzont.

:

Dzień się zaczyna, świt robi światło w okno.

Zapisz to w swoim pamiętniku snów na ten czas.

Przypomnij mi tego gdy ktoś ci to będzie chciał odebrać.

:

Mówię ciebie tak jak księżyc mówi do gwiazd.

:

Dzień się zaczyna i cała rzecz jeszcze raz odkrywana jest w nowym świetle, a my możemy patrzeć na wszystko z góry.

Ty sypiasz jeszcze zęby ciche, ja jadam kawę i czekam na to co ma nade mną stać się znane.

:

Pośród odbicia w oknie widzę ciebie. Ty masz ten sam uśmiech jak sen.

Mówię ci do snu, że zawsze tu jestem do kiedy nie przyjdzie rano i nas oddzieli.