Osiedle śpi IV (versión 2)

Verse 1

Latarka w dłoni, klucze na sznurku, klatka trzecia, cisza jak wata,

licznik czasowy gaśnie po minucie, nim dojdę na piąte piętro.

W oknie bez firanki telewizor gra, obraz miga, dźwięku brak,

ktoś zasnął przy Rubinie, a ja liczę kroki, sam na sam z blokiem.

Pre-Chorus

Czy ktoś tam jeszcze nie śpi, patrzy w sufit, liczy moje kroki?

Czy światło zdąży zgasnąć, nim dojdę do klatki szóstej?

Trzymam klucz jak różaniec, zimny w garści, ciężki jak wyrok,

a cisza rośnie z każdym piętrem, aż dzwoni mi w uszach.

Chorus

Osiedle śpi, ja pilnuję jego cienia,

osiedle śpi, ja liczę światła, co gasną,

osiedle śpi, sam chodzę po korytarzach,

osiedle śpi — to ja jestem jego strażnikiem.

Verse 2

Na przystanku siedemnastka staje, drzwi otwarte prosto w deszcz,

ona wysiada, płaszcz koloru cegły, idzie w stronę klatki czwartej.

Nie zdążyłem powiedzieć nic, tyl