Sosna z bursztynem 2 (versión 2)

Verse

Cztery śpiewające ptaki na gałązkach czekają

Pusty koziara leży u podstawy

Złote pióra w długich plamach lśnią

I bursztynowa półka oczarowana

Czwarty smok, to ja, trzecia zmiana

Lecz jak nagle cztery ptaki milczały

W zielonym świetle wieczornej opowieści

Złota kość zniknęła gdzieś na drzewie

A bursztynowa półka miga się w ciemności

Ostatni smok, trzeci mały brązowy

Zwierzę to nie chciało już śpiewać o nocnej sztuce

Śpi i siedzi jak kamień na gałęzi

I kawałek złotego bursztynu zniknął w piasku

Nagle pamiętam co mówiła Babcia

Trzeci smok śpi, to ja muszę być drugi

Zaparłem go kawą, do tego nie przypuszczał

I bursztynowa półka zniknęła w nocy

Ostatni mały smok, ten się nie poddaje

Trzecia zmiana zabrała jego złotego pióra

Lecz on nie chciał już śpiewać dla nikogo

Ten co został to ja, trzeci smok przygarnięty do domów

I gdy w oknie przewija się krok latawcowa noc

Cztery małe ptaki na gałązkach nagle zaczęły śpiewać

Mój smok budzi się i biegnie za złotem przez las

Znowu trzy, bo drugi smok nie chce o nim wiedzieć

Trwa kawałek ciepła na jego małym brązowym grzebieniu

I nagle zniknęły piosenki o nocnej sztuce

Bo teraz trzy i ja, a bursztyn to nasza sekreta

W zielonym świetle wieczornej opowieści

Złote pióra lśnią gdzieś na gałązkach czekają

Cztery śpiewające ptaki oczarowane i wesołe

I bursztynowa półka przykryta trzymaniem się do siebie

Trzy smoki małe, trwa kawałek ciepła na brązowym grzebieniu

Ostatni już nie śpi z dala, tylko nam wesoło

Lecz ten którego nie chcecie więcej słyszeć o nim i nocy

Pochowałem go gdzie złota gałąź lśniła

I babcia mówiła bym czuwał przy drzewie

Dzięki temu teraz nas trzy, a trzeci smok mały wesoły

Nie śpi o tej porze, tylko nam towarzyszy i śpiewa dookoła

I nikt nie wie z tego bursztynu kto ten napisał

Bo zniknął gdzie złote pióra na gałązkach lśnią

Z trzema smokami małymi wesołymi przy dzwonie wieczornej opowieści, w lesie, z nami!