Osiedle o zmierzchu (versión 4)

Verse

Piąta po południu, cień pada na trzepak,

rdza na rurach śpiewa, jakby to był jej wiersz.

Dzieciaki już w domu, matki wołały z okien,

a ja zostaję sam, bo nie mam dokąd iść.

Klatka numer trzy, na drzwiach kartka wisi,

"węgiel we wtorek", atrament już wyblakł.

Dozorca zamyka bramę, klucze brzęczą cicho,

a ja liczę kroki, jakby czas się zgadzał.

Pre-Chorus

Czy ktoś tu jeszcze pamięta, jak brzmiał ten dzwonek szkolny?

Czy blok się jeszcze budzi, czy tylko trwa spokojnie?

Liczę okna, jedno, drugie, siódme gaśnie,

a zmierzch osiada nisko, jak popiół na parapetach.

Chorus

Osiedle o zmierzch