Ostatni Tramwaj Przez Stare Miasto (versión 2)

Intro

(A bell ringing in the distance: "Ding... ding...")

(Night rain falling on empty streets)

Verse 1

Gdy gasły światła w oknach mieszkań,

Przez miasto jechał ostatni tramwaj.

Stare wagony drżały na zakrętach,

Niosąc zmęczonych ludzi do domów.

Za szybą przesuwały się ulice,

Mokre chodniki i puste place.

Ktoś wracał z nocnej zmiany,

Ktoś kończył swój najdłuższy dzień.

Motorniczy znał tę trasę na pamięć,

Każdy przystanek i każdy zakręt.

Przez lata prowadził ten sam tramwaj,

Jakby prowadził część własnego życia.

Pre-Chorus

Światło nad drzwiami...

Cichy szum szyn...

I ludzie...

Zamknięci w swoich myślach.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... ostatni tramwaj przez stare miasto...

Zabierz mnie jeszcze raz tą drogą.

Przez ulice mojego dzieciństwa,

Przez miejsca, których już nie ma.

Nie tęsknię za stalą i torami...

Nie tęsknię za starym wagonem...

Tęsknię za chwilami,

Gdy miasto miało swój oddech.

Verse 2

(Music strips down, intimate baritone)

Pamiętam zimowe powroty wieczorem,

Śnieg topił się na brudnych szybach.

Ludzie siedzieli cicho obok siebie,

Każdy niósł własną historię.

Starsza kobieta trzymała siatkę,

Młody chłopak patrzył przez okno.

Nikt nie znał ich wszystkich marzeń,

Ale przez chwilę jechali razem.

Dzisiaj ulice są pełne świateł,

Samochody szybciej mijają miasto.

Ale czasem słyszę nocą ten dźwięk,

Gdy tramwaj skręcał za rogiem.

Chorus

Ooo... ostatni tramwaj przez stare miasto...

Jeszcze słyszę jego dzwonek.

Jeszcze widzę światła odbite,

Na mokrym bruku po deszczu.

Nie tęsknię za dawną ulicą...

Nie tęsknię za pustym przystankiem...

Tęsknię za ludźmi,

Którzy jechali obok mnie.

Guitar Solo

(Harmonica like a lonely night ride through the city)

Bridge

Jeden przystanek...

Jeszcze jedna ulica...

Jeszcze chwila...

Zanim drzwi się zamkną.

Outro

Tramwaj dawno zniknął...

Miasto poszło dalej...

Ale niektóre przejazdy...

Nigdy się nie kończą...

Bo nadal jadą w naszej pamięci.