Bezsen

Verse 1

Czwarta rano, winda w bloku znów zepsuta

Papieros w palcach, dym owija moje usta

Neon z baru pisze imię, którego nie pamiętam

Chodnik mokry, licznik taxi cicho tętni

Klucze w kieszeni, dźwięczą jak resztki monet

Okno naprzeciw gaśnie, zostaję sam na moment

Kawa już zimna, kubek stoi od dwóch godzin

Miasto zasypia, tylko ja nie mogę odejść

Pre-Chorus

Czy to zmęczenie, czy coś więcej mnie tu trzyma

Ulica pyta, ale echo nic nie wyda

Patrzę w sufit, licząc rysy jak litanie

Może to miasto też ma swoje bezsenne wyznanie

Chorus

Bezsen, znowu bezsen, zegar stoi obok łóżka

Bezsen, mój bezsen, świt to tylko cicha wróżka

Miasto śpi beze mnie, zostaję sam na dachu

Licząc światła bloków, szukam w nich choć śladu szlaku

Verse 2

Piąta, tramwaj pusty jedzie przez wiadukty

Szyba zaparowana chowa myśli w skrócie

Kurtka pachnie deszczem, buty pełne kurzu z chodnika

Telefon milczy głucho, ekran cień odbija

Dach parkingu, widok jak pocztówka bez adresu

Zimny wiatr przez palce, czas gra ze mną w kości

Sąsiad zgasił światło, ja wciąż liczę piętra

Bezsenność to mapa, ale tylko ja ją znam

Pre-Chorus

Czy to zmęczenie, czy coś więcej mnie tu trzyma

Ulica pyta, ale echo nic nie wyda

Patrzę w sufit, licząc rysy jak litanie

Może to miasto też ma swoje bezsenne wyznanie

Chorus

Bezsen, znowu bezsen, zegar stoi obok łóżka

Bezsen, mój bezsen, świt to tylko cicha wróżka

Miasto śpi beze mnie, zostaję sam na dachu

Licząc światła bloków, szukam w nich choć śladu szlaku

Bridge

Może gdybym zasnął, przestałbym te mury liczyć

Może gdybym zasnął, głos w głowie by ucichł

Ale wolę czuwać, gdy inni tracą czas

Bo w ciszy tego miasta w końcu słyszę siebie sam

Chorus

Bezsen, znowu bezsen, zegar stoi obok łóżka

Bezsen, mój bezsen, świt to tylko cicha wróżka

Miasto śpi beze mnie, zostaję sam na dachu

Licząc światła bloków, szukam w nich choć śladu szlaku