Jeszcze Świeci Nasze Okno 2

Intro – spoken, cassette hiss, rain on the window, distant train, factory whistle

Mówią...

że czasu nie da się cofnąć.

To prawda.

Ale wystarczy zamknąć oczy...

i znów słyszę,

jak mama stawia talerze.

---

Verse 1

Na stole leżał cerowany obrus,

Na nim chleb przykryty białą ściereczką.

Ojciec wracał z drugiej zmiany,

Z twarzą starszą o kolejny dzień.

Nigdy nie opowiadał o zmęczeniu.

Zamiast słów przynosił spokój.

Zdejmował ciężkie robocze buty,

Jakby zostawiał za drzwiami cały świat.

Mama nalewała gorącą zupę,

Choć sama jadła zawsze ostatnia.

Dopiero dziś rozumiem,

Ile miłości mieściło się

w jednej kromce chleba.

---

Pre-Chorus – crying harmonica, soft guitar

Nie było nas stać

na wiele rzeczy.

Ale codziennie było nas stać

na bycie razem.

---

Chorus – powerful, emotional

Jeszcze świeci nasze okno

po drugiej stronie lat.

Jeszcze słyszę śmiech z kuchni,

którego nie zabrał czas.

Choć świat pogubił stare drogi,

choć odjechał każdy pociąg,

ja wciąż wracam tam wieczorem,

gdzie czekał na mnie dom.

---

Verse 2

Na klatce pachniało farbą i deszczem,

Na parapetach rosły pelargonie.

Pod blokiem trzepak był stadionem,

A ławka — całym parlamentem marzeń.

Sąsiad pożyczał sąsiadowi cukier,

Ktoś naprawiał komuś radio.

Nikt nie miał wiele,

Ale nikt nie pozwalał,

żeby ktoś został sam.

Pamiętam Wigilię w małym pokoju,

Jedną choinkę i dwanaście marzeń.

Prezent był skromny,

Ale kiedy ojciec się uśmiechał,

wydawało się,

że mamy cały świat.

---

Bridge – half spoken, accordion, harmonica

Dzisiaj...

Mam większy dom.

Ale nie potrafię znaleźć

takiego stołu...

Przy którym

wszyscy jeszcze żyją.

---

Final Chorus – choir, cinematic strings, soaring guitar

Jeszcze świeci nasze okno,

choć dawno zgasł tamten dzień.

Jeszcze słyszę głos mojej mamy:

"Nie martw się... wszystko będzie dobrze."

I choć życie nauczyło

jak odchodzą ludzie i lata...

Nie nauczyło mnie

żegnać się z domem.

Bo dom...

To nie adres.

To ludzie,

którzy czekali,

aż wrócisz.

---

Outro – harmonica solo, rain, distant train fading

Czasem...

Kiedy pada deszcz...

Patrzę w okna starych bloków.

I mam nadzieję...

Że gdzieś...

Jeszcze świeci nasze.