Intro
(Sounds of children laughing, distant barking dog on an estate)
(The loud, harsh, metallic clatter of steel bearings rolling fast on uneven asphalt)
(A wild, crying blues harmonica starts, mimicking a fast, dusty downhill ride)
Verse 1
Dwie surowe deski zbite ze śmietnika, kawałek grubego sznurka
I cztery rdzave łożyska, wyproszone u tokarza za flaszkę lub uśmiech
To był nasz bolid, nasza rakieta, nasz jedyny klucz do chwały
Gdy zjeżdżaliśmy z górki przy garażach, czując się jak królowie bieli i chmur
Nogi oparte na ruchomej desce, dłonie mocno zacisnięte na sznurze
Metaliczny, piekielny hałas łożysk budził całe to uśpione osiedle
Ludzie wyglądali przez okna z wielkich, betonowych klatek
Krzycząc za nami, a my pędziliśmy przed siebie, ignorując każdą z tych pętli
Pre-Chorus
Obdarte kolana, krew zmieszana z pyłem i gęstym, czarnym smarem
Byliśmy wolni... i nikt z nas nie mierzył tego czasu żadnym zegarem
Chorus
Ooo, rdzawy blues z wózka na stalowych łożyskach!
Gdzie wiatr smagał twarze, a wolność była tak bliska
Bez hamulców, bez strachu, prosto w dół po szarym asfalcie
Gdzie jedyną osłoną był stary sweter i serce w ciągłej walce
Mieliśmy tak niewiele, cztery kółka ze stali i wiatr we włosach...
Dlaczego dziś tak trudno usłyszeć tamtą radość w naszych głosach?
Verse 2
Mój sąsiad z bloku wspominał niedawno, ze łzą ukrytą pod powieką
Jak nocami smarowaliśmy te kulki, by rano jechać jeszcze szybciej i dalej
Wierzyliśmy, że ten szum stali niesie nas prosto do wielkiego świata
Gdzie nie ma kolejek, kartek na mięso i tych wiecznych, dorosłych żali
Dziś dzieciaki mają drogie tablety, ciche rowery i plastikowe kaski
Wszystko jest bezpieczne, gumowe, ogrodzone i zaplanowane od A do Zet
A ja tęsknię za tamtym rdzawym hałasem, co darł ciszę na kawałki
Gdy życie miało smak kurzu, wolności i najprostszych, szalonych wet
Chorus
Ooo, rdzawy blues z wózka na stalowych łożyskach!
Gdzie wiatr smagał twarze, a wolność była tak bliska
Bez hamulców, bez strachu, prosto w dół po szarym asfalcie
Gdzie jedyną osłoną był stary sweter i serce w ciągłej walce
Mieliśmy tak niewiele, cztery kółka ze stali i wiatr we włosach...
Dlaczego dziś tak trudno usłyszeć tamtą radość w naszych głosach?
Guitar Solo
(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)
(Harmonica mimicking the rising, grinding roar of steel bearings on concrete)
Bridge
Wózek w końcu uderza w krawężnik...
Deska pęka na pół, łożysko ze świstem ucieka w trawę.
Słońce zachodzi nad blokami, mama woła na kolację z balkonu.
Zostawiamy ten wrak...
Wierząc, że jutro zbudujemy nowy.
Outro
Zardzewiała stal.
Ślad na asfalcie.
Dzieciństwo ukryte w kurzu.
Został tylko ten rdzawy blues...
I ten szum w uszach.
End
