Pocztówka z Tamtego Podwórka 2

Intro – spoken, old cassette hiss, rain, distant radio, factory whistle

Mam w szufladzie starą pocztówkę...

Nie ma na niej morza.

Nie ma gór.

Jest tylko kawałek podwórka,

którego już nie ma.

A jednak...

Za każdym razem,

gdy ją otwieram,

wracam do domu.

---

Verse 1

Na zdjęciu dzieci stoją pod trzepakiem,

Brudne ręce, uśmiechy od ucha do ucha.

Jeden chłopak trzyma piłkę pod pachą,

Drugi marzy, że kiedyś będzie kierowcą.

Nie było wtedy wielkich planów,

Nie było słów o sukcesie.

Było lato między blokami,

I cały świat na jednym osiedlu.

Mama wołała z czwartego piętra,

Że obiad już stygnie na stole.

A ja biegłem jeszcze jedną rundę,

Bo dzieciństwo zawsze miało za mało czasu.

---

Pre-Chorus – crying harmonica, guitar enters

Nie wiedzieliśmy...

Że te chwile,

które wydawały się zwyczajne,

będą kiedyś

największym skarbem.

---

Chorus – emotional, raspy baritone

Została mi pocztówka z tamtych dni...

Kilka twarzy, których już nie spotkam.

Kilka głosów zamkniętych w ciszy.

Kilka marzeń zapisanych na murach.

I choć świat poszedł dalej...

Choć zmieniły się ulice...

Ja wciąż wracam

na tamto podwórko.

---

Verse 2

Ojciec naprawiał rower pod blokiem,

Sąsiad przynosił klucz i pomagał.

Nikt nie pytał wtedy:

"Co z tego będę miał?"

Po prostu ludzie byli dla ludzi.

Wieczorem pachniało deszczem i betonem,

Z okien płynęły różne historie.

Ktoś się śmiał.

Ktoś się kłócił.

Ktoś pierwszy raz mówił:

"Zostaniesz ze mną?"

A fabryka daleko za miastem

Odliczała kolejne godziny.

---

Bridge – half spoken, accordion, harmonica solo

Dzisiaj patrzę na to zdjęcie...

I myślę:

Może nie mieliśmy wszystkiego.

Ale mieliśmy coś,

czego nie można kupić.

Mieliśmy czas.

---

Final Chorus – cinematic orchestra, choir, distorted guitars

Została mi pocztówka z tamtych dni...

I zapach domu po deszczu.

Głos matki.

Dłonie ojca.

Światło w oknie wieczorem.

Nie wrócę już tam naprawdę...

Ale dopóki pamiętam,

tamto podwórko

wciąż żyje.

---

Outro – harmonica fading, cassette click, rain

Stara pocztówka...

Mały kawałek papieru.

A mieści całe życie.