Gryząca Wełna (Version 2)

Intro

(Soft, rhythmic click-clack of wooden knitting needles)

Verse 1

Zima stulecia skuła lodem całe nasze wielkie miasto

Kaloryfer w pokoju był zimny jak pusta, blaszana puszka

Matka siedziała w fotelu pod lampą, miarowo ruszając drutami

Szyjąc dla mnie wielki, szary sweter ze sprutej wełny od braciszka

Ten sweter gryzł w szyję tak mocno, że aż ciekły mi łzy

Bawełniane rajstopy wiecznie opadały, marszcząc się na kolanach

Ale gdy przychodził wieczór i mróz na szybie pisał swoje złe sny

Wskakiwałem pod wielką, ciężką pierzynę, mocno w nią wtulony od rana

Pre-Chorus

Puchowa góra z gęsiego pierza, uszyta przez babcię na wsi dawno temu

Chroniła nas przed tym zimnem i strachem, sama nie wiedząc czemu

Chorus

Ooo, rdzawy blues pod ciężką, ciepłą pierzyną!

Gdy minuty w tym mroźnym pokoju tak powoli płyną

Ten szorstki sweter, co gryzł nas w kark każdego dnia

Był jak pancerz, który przed całym światem nas tlił i dbał

Mieliśmy tak niewiele, wełniany splot i babciny, miękki puch...

Dlaczego dziś w ciepłych domach tak bardzo marznie nasz duch?

Verse 2

Moja ciotka wspominała niedawno z cichym, ciepłym uśmiechem

Jak darło się pierze u sąsiadki przy stole pełnym herbaty i plotek

Kobiety śpiewały stare pieśni, a biały puch latał po całej izbie

Tworząc chmurę, w której znikał każdy powszedni kłopot i smutek

Dziś mamy lekkie, sztuczne kołdry, nowoczesne, ciche ogrzewanie

Kupujemy markowe ubrania, co nie gryzą i pasują idealnie do figur

A jednak rzadko kiedy czujemy to prawdziwe, głębokie bezpieczeństwo

Gdy człowiek zapadał się w puch po uszy, uciekając przed światem bez chmur

Chorus

Ooo, rdzawy blues pod ciężką, ciepłą pierzyną!

Gdy minuty w tym mroźnym pokoju tak powoli płyną

Ten szorstki sweter, co gryzł nas w kark każdego dnia

Był jak pancerz, który przed całym światem nas tlił i dbał

Mieliśmy tak niewiele, wełniany splot i babciny, miękki puch...

Dlaczego dziś w ciepłych domach tak bardzo marznie nasz duch?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

(Harmonica and accordion weave together, mimicking a warm fire in a freezing night)

Bridge

Naciągam pierzynę na głowę...

Słyszę tylko swój własny, spokojny, ciepły oddech.

Za oknem sypie gęsty, cichy, bezpieczny śnieg.

Mama gasi światło...

I cały świat odpływa w dal.

Outro

Stary, gryzący sweter na krześle.

Kilka gęsich piór na podłodze.

Pierzyna dawno schowana w kufrze.

Został tylko ten rdzawy blues...

I to ciepło pod powiekami.

End