Neon nad pustym blokowiskiem (версия 2)

Verse

Blok jedenasty, dach płaski, neon chwieje się na słupie,

napis MEBLE, lecz to M już tylko drut i kurz w tej dupli.

Miałem sześć lat, liczyłem żarówki co wieczór z okna,

ojciec mówił: jeszcze trzyma, jeszcze nie jest tak źle, synu, poczekaj do rana.

Kierownik z rady kiwał głową, mówił: jutro to zgasi,

ale neon trzymał się jak pies na łańcuchu, co nie zna innej krasy.

Buczał w ciemność, kiedy klatki gasły jedna po drugiej,

jedyne światło, co nie pytało nas o żadne długi.

Pre-Chorus

Czy to jeszcze prąd, czy tylko echo w druty wbite?

Czy ktoś tu jeszcze czeka, aż dopiszą resztę liter?

Liczę żarówki jak ojciec liczył grosze na stole,

byle jedna dotrwała, byle jedna przetrwała to pole.

Chorus

Neon nad pustym blokowiskiem,

świeci, choć nikt już nie czyta, co pisze.

Neon nad pustym blokowiskiem -

jedyne słowo, które miasto jeszcze liczy.

Verse

Wracam po latach, klatka B pusta, drzwi bez klamki,

w oknie mieszkania szóstego firanka jak całun, bez ramki.

Napis MEBLE zgasł do połowy, teraz czyta się LE,

jakby ktoś ukradł nam resztę słów, co mieliśmy powiedzieć.

Sąsiadka mówi: wyjechali wszyscy, kto miał dokąd,

zostały tylko gołębie i neon, co świeci pod prąd.

Siadam na ławce, patrzę jak kiedyś, sześcioletni chłopak,

tylko że teraz to ja jestem tym, kto nie ma dokąd.

Pre-Chorus

Czy to jeszcze prąd, czy tylko echo w druty wbite?

Czy ktoś tu jeszcze czeka, aż dopiszą resztę liter?

Liczę żarówki jak ojciec liczył grosze na stole,

byle jedna dotrwała, byle jedna przetrwała to pole.

Chorus

Neon nad pustym blokowiskiem,

świeci, choć nikt już nie czyta, co pisze.

Neon nad pustym blokowiskiem -

jedyne słowo, które miasto jeszcze liczy.

Bridge

Może to nie napis gasł, tylko my przestaliśmy patrzeć,

może to nie miasto zbladło, tylko oczy nauczyły się kłamać.

Stoję pod słupem, dym z papierosa ucieka jak litera z drutu,

i wiem, że to ja jestem tym neonem - świecę, choć nikt nie czyta ze smutku.

Chorus

Neon nad pustym blokowiskiem,

świeci, choć nikt już nie czyta, co pisze.

Neon nad pustym blokowiskiem -

jedyne słowo, które miasto jeszcze liczy.