Blok siedemnasty, okno pod samym niebem

Verse

Blok siedemnasty, okno pod samym niebem,

neon "ZORZA" mruga, zgubił literę Z.

Matka wraca z nocnej, cień na schodach kładzie,

liczę te błyski światła, zanim zasnę wreszcie.

Transformator buczy jak zepsuty ul,

kran w kuchni kapie w rytm, co zna każdy z nas.

Ojciec mówi cicho: to nie gwiazda, syn,

to tylko stary szyld, co nie chce zgasnąć w porę.

Pre-Chorus

Czy to jeszcze cud, czy zwykły stary drut?

Czy ktoś jeszcze pamięta, po co świecił tu?

Liczę wattów mało, liczę nocy sto,

byle nie zgasło to, co świeciło wtedy w oknie.

Chorus

Neon nad blokowiskiem, jedyna gwiazda w mieście,

neon nad blokowiskiem, świeci mimo brak liter,

neon nad blokowiskiem, prowadzi mnie do snu,

neon nad blokowiskiem — tu wciąż jestem, tu wciąż stoję ja.

Verse

Dziś wracam tramwajem czwartym, godzina trzecia w nocy,

blok stoi, choć bez ludzi, klatka pachnie pustką.

Litera Z tak samo martwa, reszta gaśnie z wolna,

a ja pod nim stoję, jakbym miał dwanaście lat.

Sąsiadka pyta z okna: kogo pan tu szuka?

Mówię: nikogo, pani, tylko starej ciszy.

Neon jeszcze próbuje, choć już nikt nie patrzy,

ja patrzę, bo pamiętam, jak to było widzieć cud.

Pre-Chorus

Czy to jeszcze cud, czy zwykły stary drut?

Czy ktoś jeszcze pamięta, po co świecił tu?

Liczę wattów mało, liczę nocy sto,

byle nie zgasło to, co świeciło wtedy w oknie.

Chorus

Neon nad blokowiskiem, jedyna gwiazda w mieście,

neon nad blokowiskiem, świeci mimo brak liter,

neon nad blokowiskiem, prowadzi mnie do snu,

neon nad blokowiskiem — tu wciąż jestem, tu wciąż stoję ja.

Bridge

Może to nie miasto gasło, może to my sami,

zgubiliśmy się cicho, jak litery z tych ram.

Ale on tam wisi, uparty stary znak,

że ktoś tu kiedyś czekał, że ktoś wracał tak.

Chorus

Neon nad blokowiskiem, jedyna gwiazda w mieście,

neon nad blokowiskiem, świeci mimo brak liter,

neon nad blokowiskiem, prowadzi mnie do snu,

neon nad blokowiskiem — tu wciąż jestem, tu wciąż stoję ja.